Ο συγγραφέας "περνώντας για ένα τέταρτο του αιώνα", καθώς γράφει στον πρόλογό του, από αυτή τη χερσόνησο της νοτιoανατολικής Ευρώπης, άλλοτε συμμετέχοντας σε συνέδρια και άλλοτε σκύβοντας με τους φοιτητές...
Το 1923, οι λεπτές αποχρώσεις των αρχαίων του έργων αντισταθμίζονται στους κυβιστικούς του πίνακες μ' ένα πυροτέχνημα, που μοιάζει μ' ένα τελικό μπουκέτο. Το Κλουβί με τα Πουλιά είναι κατατεμαχισμένο σε μικρά πολύχρωμα πλάνα που καταλήγουν σε κανονικές αιχμές, φωτεινές σε σκούρο φόντο ή το αντίθετο.
Στις μέρες μας -μέρες αδικίας, οργής αλλά καί εντυπωσιακής τεχνολογίας- ο μέσος σκεπτόμενος άνθρωπος -αυτός που προσπαθεί να καταλάβει κάπως τον κόσμο, τον εαυτό του και τους άλλους- διαπιστώνει κάτι ανησυχητικό: