Δήμου Νίκος

Όταν ξεκίνησα να σπουδάσω φιλοσοφία, είχα ένα βασικό κίνητρο: να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις μου και να θέσω σωστά τα ερωτήματά μου...

/ Γιατί, ενώ ο Δαρβί...

"Σε αντίθεση με αυτές [τις διάσημες γάτες της λογοτεχνίας] και άλλες προηγούμενες, οι γάτες του Δήμου, στην αγχώδη καθημερινότητά τους, παραμένουν κατά κάποιον τρόπο πέραν της λογοτεχνίας -όχι όμως πέραν της ποίησης!- επαναστατώντας στη φυλακή των σελίδων του βιβλίου ή στο κλουβί των στίχων, όπως το άπιαστο Γατσατσόνι, το οποίο βρίσκεται πάντοτε σε άλλη θέση από εκεί που θα ’πρεπε ή από εκεί που φαίνεται, όπως ο μέγας, μέγιστος Μούψης, που μόνο όταν τον πλησιάζει ο θάνατος έρχεται να αναζητήσει τη ζεστασιά ενός χαδιού....

"Ως τώρα, η "κλασική" αριστερή τοποθέτηση ήταν πως τα δεινά της χώρας μας οφείλονταν στους αστούς. Είναι όμως πολύ πιο πιθανό να οφείλονται στην έλλειψή τους..."...

"Bαθυστόχαστος όσο και πνευματώδης, ορθολογιστής αλλά και λυρικός, σκεπτικιστής αλλά και με μία δόση προμηθεϊκού ρομαντισμού, ο Νίκος Δήμου είναι ένας από τους πιο πολύπλευρους και καλλιεργημένους Έλληνες συγγραφείς. [...] Οι καθαυτό λογοτεχνικές αρετές του ξεδιπλώνονται εντυπωσιακά στο "Ημερολόγιο του καύσωνα", κάτι ανάμεσα σε πεζογράφημα, ημερολόγιο και συλλογή σύντομων δοκιμίων. Ενώ η Αθήνα πλήττεται από ένα κύμα καύσωνα που αγγίζει τα όρια της οικολογικής καταστροφής, ο συγγραφέας, κλεισμένος στο υπόγειο του σπιτιού του, προσπαθεί να εξοικειωθεί με την ιδέα του θανάτου [...]. Στο τέλος τα λύτρα που διώχνουν προσωρινά τον Χάρο από κοντά του, είναι ο θάνατος της αγαπημένης του γάτας". (Δημοσθένης Κούρτοβικ) "[...] το "Ημερολόγιο του καύσωνα" [...] ένα από τα πιο γόνιμα λογοτεχνικά κείμενα των τελευταίων δεκαετιών". (Θανάσης Τριαρίδης) "Το γράψιμο δεν είναι γι’ αυτόν η αποθέωση του ναρκισσισμού, αλλά μια επιτακτική ανάγκη ζωής". (Νίκος Δαββέτας)...

"Τι μένει από έναν χρονογράφο σαν πεθάνει; Ίσως μόνο ένα χρονογράφημα, που γράφει ένας άλλος - που κι αυτός θα ξεχαστεί. Ίσως κάτι περισσότερο: η ένταση ζωής που χάρισε στους αναγνώστες του.