Δεκάζου - Στεφανοπούλου Φωτεινή

Μέθυσοι, άσωτοι, τζογαδόροι, ληστές και διαρρήκτες, μοιχοί και μοιχαλίδες, ομοφυλόφιλοι και λάγνες γριές, δωροδόκοι και καταχραστές του δημόσιου χρήματος, δειλοί, λιποτάκτες και ριψάσπιδες....

Τα λατρευτικά επίθετα, µε τα οποία προσαγορεύονταν οι θεοί, τους προικοδοτούσαν µε ιδιότητες, στάσεις ή και συναισθήµατα που διαφορετικά δεν θα τους αναγνωρίζονταν, και θα τους καθιστούσαν λυσιτελείς κοινωνικοπολιτικές -άρα και δικαιικές- δυνάµεις, συµβατές µε καταστάσεις και επιταγές της κοινωνικής πραγµατικότητας....

Ο Μένανδρος, κορυφαίος ποιητής της ελληνιστικής περιόδου, σφράγισε την ύπαρξη και την ανάπτυξη της Νέας κωµωδίας....