Κώτσιας Τηλέμαχος

Η αμείλικτη φθορά του χρόνου και η λαχτάρα για τη συνέχιση της ζωής...

H µοίρα των κατασκόπων όλου του κόσµου είναι να µην τους αναγνωριστεί ποτέ καµιά θυσία, ακόµα και µετά τον θάνατό τους, να µη µνηµονευτούν ούτε από τη χώρα τους και να µείνουν καταδικασµένοι στην αιώνια αφάνεια, παρόλο που προσφέρθηκαν µε αυταπάρνηση και θυσιάστηκαν για ιδέες που κι εκείνοι πίστευαν...

Ένας άνθρωπος από κάποιο απομονωμένο χωριό στα ελληνοαλβανικά σύνορα εμφανίζεται στην αστυνομία Ιωαννίνων....

-Από το γραφικό χωριουδάκι στα λαντζέρικα της Αμερικής. Το δίλημμα του Γρηγόρη, καθώς το μπουλούκι των μεταναστών ετοιμάζεται να μπαρκάρει: Φιλαδέλφεια ή Ντιτρόιτ; -Κλοπή για ιερό σκοπό.

Το Περιστατικό τα μεσάνυχτα του Τηλέμαχου Κώτσια είναι μια σειρά διηγημάτων με κοινό θέμα τη ζωή στη Βόρειο Ήπειρο και γενικά στην Αλβανία. Καθημερινές αφηγήσεις από τον περίγυρο χώρο του συγγραφέα, τους ανθρώπους της δουλειάς, το πανταχού παρόν Κόμμα και τα όργανα του, με έντονη την κοινωνική κριτική.

Είναι στιγμές που με κάνουν να κοιτάζω πίσω και νοσταλγώ. Ένα ποτάμι που φιδοσέρνεται στον κάμπο με το λιγοστό νερό. Εκεί ροβολούν τα άλογα να ξεδιψάσουν. Πλατάνια με τζιτζίκια, χαλικαριές γεμάτες αγριορίγανη, ξερό κοκκινόχωμα ανάμεσα σε κοφτερές πέτρες, και κυρίως άνθρωποι που περιπλανιούνται στα διψασμένα βουνά, εκεί ψηλά που φυτρώνει ο αμάραντος.

1967. Μέρες απατηλής δόξας, με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα να μεσουρανούν. Στην Αλβανία, τελειόφοιτοι μαθητές γυμνασίου ζουν μια καθημερινότητα ασφυκτική και υποχρεωτικά ηρωική, με το Κόμμα πανταχού παρόν και το μέλλον προδιαγεγραμμένο.

Ο καθηγητής Σπύρος Νικολάου, διαπρεπής χειρουργός στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων, διώκεται για χρηματισμό....