Εκδόσεις Βακχικόν

Η συλλογή "Περπατώντας στους αμμόλοφους" αποτελεί κατάθεση προσωπικών βιωμάτων, αλλά και καταβύθιση σε υπαρξιακά ή διανθρώπινα προβλήματα...

Ανθολογούνται οι: Jaume C...

Στην παρούσα ανθολογία συμπεριλήφθηκαν κείμενα της Άννα Όσπελτ από το 2011 έως και το 2019, και αποτελούν μια συνειδητά επιλεγμένη συλλογή από διάφορετικές συγγραφικές της φάσεις...

Αλτσχάιμερ για το χάσιμο της συνειδητότητας...

O Γιελένκο, παρά το νεαρό της ηλικίας του, έχει να καταθέσει μια ποίηση πλούσια σε προβληματισμούς, κυρίως φιλοσοφικούς, ηθικούς, αλλά και γλωσσικούς και φέρνει μια ποίηση που είναι μοντέρνα, αλλά που πατά γερά στα θεμέλια της σλοβενικής ποιητικής παράδοσης...

Το μυθιστόρημα του Γιώργου Παναγιωτίδη Ίσος Ιησούς είναι πολύ φιλόδοξο, καθώς συνδυάζει την επιστημονική φαντασία με την ποίηση, και τη θρησκεία με τη μυθολογία...

Η συλλογή των ποιημάτων του Βέλγου (Φλαμανδού) συγγραφέα Βίλεμ Μ...

Τρεις μέρες τώρα νηστεύω τους ανθρώπους μου...

Τη δεκαετία του ’80 στον Κορυδαλλό, σε ένα μικρό διαμέρισμα, ζει η οικογένεια Ανυφαντή...

«Αν κάποτε ένα πρόσωπο, σκοπός ή μια ιδέα, το φως κινήσει μέσα σου έναν κρυμμένο τόπο και βρεις σ’ αυτόν μια δύναμη που στέκει εκεί ακμαία, είναι η Πίστη όπου κινεί ψυχή, αν θες και κόσμο...

Το ίδιο ακούω κάλεσμα, τον ίδιο ακούω χτύπο Η ίδια με καλεί καρδιά, ίδιος ηχεί ο ρυθμός Ηλύσια και Παράδεισος τον ίδιο έχουν κήπο Από τον Δάντη ως σήμερα, ένας είναι ο καημός Όσες πληγές υπέφερα κι όσες φορές πονούσα Πάντοτε ίδια ήτανε η έμπνευση κι η Μούσα Κι ο δρόμος που ακολούθησα, που πάντοτε αλλάζει Είτε δεξιά είτε αριστερά, στο ίδιο τέρμα βγάζει Κι αν είμαι απλά μια αντιγραφή, χωρίς οστά και σάρκα Κι αν κάποιον λογοτεχνικό θυμίζω χαρακτήρα Η ίδια μας γέννησε ψυχή, η ίδια μας δένει μοίρα Στο πέλαγος της ποίησης η ίδια μας φέρνει βάρκα Κι είναι η ίδια η ομορφιά που μας καλεί θλιμμένα Τον Faust...

Ας μείνουμε λιγάκι έ...

Η ποίηση της Ναταλί Ρονβό, στιβαρή και πρωτότυπη, εκπέμπει μυστικισμό...

Κοίτα – ο πρώτος πάγος απλώνεται στους δρόμους μας το πρωί, και το αίμα έχει γεύση άγριου λευκάγκαθου ενώ στα χείλη απόμεινε ίχνος φιλιού, σαν μικρή πληγή∙ κοίτα, πόσο φθαρμένες είναι οι τσέπες από τα χέρια με τα δερμάτινα γάντια, κοίτα πώς ξεχνιούνται όλες οι δικές σου επιπόλαιες ενέργειες, και οι κακές συνήθειες∙ πόσο κοντά κοιμούνται τα πουλιά στα κλαδιά, πόσο γκρίζα φαίνεται η αναπνοή στον αέρα, καθώς ο ήλιος χαϊδεύει τις στέγες της πόλης, τις κορυφές των μαύρων δέντρων από πάνω, και τα κοιμισμένα ψάρια στα αργοκίνητα νερά∙ πώς ο κόσμος σου προσφέρει δώρα – κρύα μήλα, όψιμα λουλούδια, ξαφνικά απάνεμα βραδινά και άλλες χαρές – φάε, πάρε, κράτα, φύλαξε τη μνήμη του καλοκαιριού∙ καθώς θα ωριμάζει στους πνεύμονες η νέα ζεστασιά, καθόλου άσχετη, απαλή, αόρατη, εύθραυστη, σαν ζωντανός μίσχος...

Ένα κοριτσάκι από πάγο που δεν μπορεί να κοιτάξει τον ουρανό, ένας νάνος ερωτευμένος με τη χρυσαφένια χήνα του, ένας λυπημένος κλόουν στην αναζήτηση κάποιου για να κάνει να γελάσει, είναι μερικά από τα δεκατρία σουρεαλιστικά και ποιητικά παραμύθια αυτής της συλλογής, στα οποία τα όρια μεταξύ δυνατού και αδύνατου είναι δυσδιάκριτα...