Αργά ή γρήγορα, επώδυνα ή με μια από καιρό αναμενόμενη διεύρυνση συνειδητότητας, ο άνθρωπος θα πρέπει ν’ αντιληφθεί πως: «στον Κύριο ανήκει η γη κι ό,τι σ’ αυτήν υπάρχει» (Ψαλ 24/23:1) και άρα δεν είναι κτήμα του, αλλά απλώς του έχει δοθεί: «Ο Κύριος ο Θεός πήρε τον άνθρωπο που έπλασε και τον έβαλε στον κήπο της ευδαιμονίας, να τον καλλιεργεί και να τον φυλάει» (Γεν 2:15)...