Δεν έχετε λογαριασμό;
Δημιουργία λογαριασμού
Η ΓΕΝΕΣΙΣ ΤΑ ΠΑΘΗ Ιδού εγώ λοιπόνΤη γλώσσα μού έδωσαν ελληνικήΣτον πηλό το στόμα μουΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟΝέος πολύ και γνώρισαΤον πλούτο δεν έδωσες ποτέ σε μέναΤις ημέρες μου άθροισα και δε σε βρήκαΜόνος κυβέρνησα τη θλίψη μουΟΙ ΗΜΙΟΝΗΓΟΙΈνα χελιδόνι κι η Άνοιξη ακριβή Τα θεμέλιά μου στα βουνάΟ ποιητής των νεφών και των κυμάτωνΉρθαν ντυμένοι «φίλοι»Ήρθαν με τα χρυσά σειρήτιαΜε το λύχνο του άστρουΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣΤης Δικαιοσύνης ήλιε νοητέΑυτός είναι ο πάντοτε αφανήςΚαταπρόσωπό μου εχλεύασαν οι νέοι ΑλεξανδρείςΑυτός αυτός ο κόσμος, ο ίδιος ο κόσμος είναιΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΜΕ ΤΙΣ ΤΣΟΥΚΝΙΔΕΣΓύρισα τα μάτια δάκρυα γιομάταΌπου, φωνάζω, και να βρίσκεστε, αδελφοίΚαι στα βαθιά μεσάνυχταΑνομίες εμίαναν τα χέρια μουΝαοί στο σχήμα τ’ ουρανούΤις νεφέλες αφήνοντας πίσω τουςΗ ΑΥΛΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΑΤΩΝΤης αγάπης αίματα με πορφύρωσαν Θεέ μου συ με θέλησες και ναι, στο ανταποδίδωΕνωρίς εξύπνησα τις ηδονέςΘα καρώ μοναχός των θαλερών πραγμάτωνΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝΑνοίγω το στόμα μου κι αναγαλλιάζει το πέλαγοςΣε χώρα μακρινή και αναμάρτητη τώρα πορεύομαιΣε χώρα μακρινή και αρυτίδωτη τώρα πορεύομαιΤΟ ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΝ
