Νεοελληνική ποίηση

-

Τα μέτρησες τα χρόνια Και τα βρήκες τόσα Το νερό, το φως, Το χώμα Οι δρόμοι που περπάτησες Τα μονοπάτια που άνοιξες Οι βράχοι που έσπασες Τα σκαλοπάτια Τσιμεντένια Άγρια και γκρίζα Τα πεζοδρόμια ανώμαλα Οι πληγές Τα σπασίματα Τα γυαλιά Ο ήλιος βγαίνει ξανά Καλημέρα και ξεκίνα Να μετράς...

This is not a safe space...

Κόμικ (σελ...

Μαγνητική ρουτίνα (σελ...

Από την πρώτη κιόλας σελίδα, η Ηλιάνα Αυγεά μάς οδηγεί σε ένα ποιητικό σύμπαν με φως από πανσέληνο και σκιές από ψυχικά τοπία...

Καμία ντροπή η αλφαβήτα δεν νιώθει...

-

Το γέρας απονέμεται ως έπαθλο —αλλά και ως το μέγιστο λάφυρο— στο γήρας, όχι μόνον όταν συνεχίζει να γράφει, αλλά και όταν γράφοντας «πειράζει» τη γραφή...

Εξαιρετικές οι εικόνες τού φαιού τζάγκουαρ δια χειρός Γιώργου Σταθόπουλου...

Μια αιώρα Μια αιώρα φτιάχνεις στο χρόνο που πάλλεται φτερά σα να ’χει τον άνεμο αψηφά...

Επίκεντρο Με βάλανε στο περιθώριο• ίσως για τιμωρία, δική τους ή δική μου, ποτέ δεν κατάλαβα...

Οι Έλληνες, έστω και για μια φορά στη ζωή τους, έχουν τραγουδήσει τους στίχους του Διονυσίου Σολωμού: «Σε γνωρίζω από την κόψη, του σπαθιού την τρομερή»...

ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΩΔΗ Ο Πλάτωνας εξόρισε τους ποιητές στον πρώτο κύκλο της κόλασης αφού το άσμα τους τον αναστάτωνε και δεν μπορούσε να δέσει τους στοχασμούς του στο κατάρτι που του κληροδότησε ο Οδυσσέας...

-