Ρωσική πεζογραφία

Ειπώθηκε ότι ο κεντρικός ήρωας στο έργο αυτό υπήρξε υπαρκτό πρόσωπο. Συγκεκριμένα είπαν ότι ο μεγάλος συγγραφέας ενσαρκώνει στον ήρωα του Βερχοβένσκι, έναν εξτρεμιστή δολοφόνο, θέλοντας τάχα έτσι να χτυπήσει τις αντιλήψεις των αναρχικών της αποχής του, οι οποίοι, φυσικά, αντιπροσώπευαν ένα συνονθύλευμα από ιδεολόγους χωρίς καμία συνοχή.

Ο Λάζαρος αναστήθηκε...

«Με φίλημα με προδίδεις;» «Ο Ιούδας σας κορόιδεψε… Σταυρώσατε έναν αθώο!» «Όταν αγαπά κανείς δεν ρωτά τι πρέπει να κάνει...

Ένα δάνειο, δύο φίλοι και οι αποτυχημένες τους προσπάθειες να συναντηθούν και να τακτοποιήσουν το χρέος...

Στάλκερ: τυχοδιώκτης, κλέφτης, παράνομος· επίσης θαρραλέος, διορατικός, με σπάνιες ικανότητες...

Ο τίτλος της νουβέλας Η Σκλήθρα παραπέμπει στην παροιμία «Όταν κόβουν το δάσος, οι σκλήθρες πετάνε», μια παροιμία που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τις «παράπλευρες απώλειες» στο όνομα μιας «μεγάλης ιδέας» την οποία αγαπούσε ιδιαίτερα ο Στάλιν...

Τα πρώτα χρόνια της ρωσικής επανάστασης, στο τέλος ενός κόσμου και στην αρχή ενός νέου, δύο αντίθετες δυνάμεις βρίσκονται σε σύγκρουση: από τη μια η θετικότητα της οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, όπου τα πλακάκια του πατώματος θα λούζονται στον ήλιο, τα χάλκινα καζάνια θα ακτινοβολούν, τα πιάτα θ’ αστράφτουν λευκά σαν τα κρίνα, το γάλα θα είναι βαρύ σαν τον υδράργυρο κι η σούπα θα αναδίδει μια τέτοια ευωδιά που θα ζηλεύουν τα λουλούδια στα τραπέζια· κι από την άλλη η νοσταλγία, η συνομωσία των χαμένων συναισθημάτων της εποχής που τελειώνει, η τελευταία παρέλαση των πρώην ανθρώπων, οι αναζητητές της ατομικής ευτυχίας, τα παράσιτα και οι κωμικές φιγούρες...

Τρεις κλασικές ιστορίες του Νικολάι Γκόγκολ για τη μοναξιά, την τρέλα και τον παραλογισμό της κοινωνίας...

Μερικά έργα δεν γράφονται...

Όταν η πραγµατικότητα αρχίζει να λιώνει και η φαντασία παίρνει το πάνω χέρι, γεννιέται η πιο επικίνδυνη µορφή αλήθειας: αυτή που βλέπει κανείς µέσα από µάτια διαταραγµένα...

Ο Γκόγκολ δεν είναι απλώς ένας σπουδαίος συγγραφέας...

Ο νεαρός αριστοκράτης Λεφ Νικολάγιεβιτς Τολστόι κατατάσσεται εθελοντής στον ρωσικό αυτοκρατορικό στρατό στον Καύκασο και γοητεύεται από την πολεμική φήμη, την ακλόνητη θέληση και την υπερήφανη ακαμψία του Αβάρου φύλαρχου Χατζη-Μουράτ, ενώ δεν αποχωρίζεται ποτέ τα τετράδιά του...

`Ο Παίχτης` δίνει τον κλασικό τύπο του ανήσυχου ανθρώπου...

Το σπουδαίο έργο του συγγραφέα που τον αποκαλούσαν «Ρώσο Προυστ» (The Guardian), του Γιούρι Φέλσεν (Αγία Πετρούπολη 1894 – Άουσβιτς 1943)...

Το Έγκλημα και η Τιμωρία είναι ο τίτλος της μετάφρασης του κλασικού αριστουργήματος του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι, που το 1889 δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στα ελληνικά σε 106 συνέχειες-επιφυλλίδες...