Βυζαντινή Αυτοκρατορία - Ιστορία - 324-1453

Ο ανά χείρας τόμος παρουσιάζει ορισμένες από τις σημαντικότερες πηγές για τις σχέσεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με τους σλάβους γείτονές της...

Ο Θεοφάνης μας άφησε την υπέροχη “Χρονογραφία” του, την οποία συνέγραψε κατά τα έτη 811-814 μ...

Περισσότερο ίσως από το ιππικό των Βησιγότθων, των Οστρογότθων και των Ούννων, από τους τοξότες των Αβάρων, των Σασσανιδών Περσών και των προ-οθωμανικών νομαδικών τουρκοφώνων φύλων της Ανατολής και των Βαλκανίων (από τους Ονόγουρους ως τους Πατζινάκους/Πετσενέγγους, τους Ούζους και τους Κο[υ]μάνους/Πολόφτσους/Κιπτσάκους), από τις μαζικές εγκαταστάσεις των ημι-νομάδων Σλάβων, από τους καταστροφικούς στόλους των Βανδάλων και των «Σαρακηνών» Αράβων, από τις ληστρικές επελάσεις των Βουλγάρων, από τους πελέκεις των Σκανδιναβών, από τις πολιορκητικές μηχανές των Νορμανδών και των διαφόρων Σταυροφόρων πριν και μετά το 1204, από τις δηώσεις των Καταλανών και τις μαζικές εγκαταστάσεις των Αλβανών, και ακόμη από τα καταστροφικά κανόνια των Οθωμανών, το Βυζάντιο και η υστεροφημία του στην παγκόσμια ιστορία κινδύνεψαν από την ανελέητη γραφίδα του μεγάλου Άγγλου ιστορικού της εποχής του Διαφωτισμού και του Ορθολογισμού, Εδουάρδου Γίββωνος (Edward Gibbon: 1737-1794), που στο 2ο μισό του 18ου αιώνα τούς «κατάφερε» όντως αποφασιστικά χτυπήματα· αποτελεί την πρόδρομη επιτομή της μεταγενέστερης περίφημης φράσης “…the pen is mightier than the sword…” («η γραφίδα είναι ισχυρότερη του ξίφους») του Άγγλου συγγραφέα του 19ου αιώνα, Edward Bulwer-Lytton (1803-1873), στο πεντάπρακτο θεατρικό του έργο Richelieu; or the Conspiracy (Λονδίνο, 1839)...

Ο Αντρέας Παλαιολόγος (Μυστράς 1453-Ρώμη 1502) και η αδελφή του Ζωή Παλαιολογίνα (Μυστράς περ...

Αυτό το βιβλίο απευθύνεται κυρίως στον φοιτητή/σπουδαστή και στον φιλίστορα αναγνώστη με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα για την ιστορία και τον πολιτισμό του Βυζαντίου, παρουσιάζει δε σε αφηγηματικό ύφος, με επιλεγμένα αποσπάσματα σε νεοελληνική απόδοση από τις πρωτότυπες ιστοριογραφικές και άλλες πηγές, τη γένεση της ανατολικής αυτοκρατορίας κατά τους δύο πρώτους αιώνες της μακραίωνης ιστορίας της...

-

Κατά τον 12ο και 13ο αιώνα γίνεται μια αποφασιστική καμπή στην πολιτιστική και κοινωνική κατάσταση του Βυζαντίου...

Ο κεντροελλαδικός χώρος έμελλε να αποτελέσει ένα ιδιότυπο ημιανεξάρτητο κρατικό μόρφωμα (Territorialstaat) κατά την τελευταία φάση της υστεροβυζαντινής περιόδου, από τις αρχές του 13ου έως το β'' μισό του 15ου αιώνα...

Χαρτογραφώντας τις διαδρομές που χάραξε η ηγεσία των Παλαιολόγων αυτοκρατόρων (1261 - 1453) στην παγκόσμια σκηνή σε αναζήτηση σύγκλισης και συνύπαρξης με τον κόσμο γύρω της, το βιβλίο αυτό επιχειρεί μία ανάλυση του διεθνούς περιβάλλοντος στα συμφραζόμενα του Ύστερου Μεσαίωνα...

Θα μπορούσε να θεωρηθεί η περίοδος των Κομνηνών και των Αγγέλων ως εποχή ακμής των γραμμάτων και των επιστημών; Πώς θα μπορούσε το ερώτημα αυτό να απαντηθεί σε συνάρτηση με τον ρόλο και την αξία της μόρφωσης στον χώρο της βυζαντινής διανόησης;

Ούτε η βασιλεία του Ιωάννη Τσιμισκή υπήρξε μακρόχρονη• μόλις επτά χρόνια, (969-976) αλλά αναμφίβολα, ο αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές της χρυσής εποχής του Βυζαντίου κατά τον 10ο αιώνα...

Ἡ μετάφραση ἀπὸ τὸ λατινικὸ πρωτότυπο αὐτῶν τῶν δύο μακροσκελῶν ἐπιστολῶν - τῶν Λεονάρδου τοῦ Χίου καὶ Λομμελίνο, Καθολικοῦ Ἀρχιεπισκόπου Λέσβου καὶ Ποτεστὰ τοῦ Πέραν ἀντιστοίχως - ὑπῆρξε ἔργο χρονοβόρο καὶ ἐπίπονο...

-

Στο τρίτο συγγραφικό του έργο, ο Φώτης Ματσούρης, έλκων την καταγωγή του από το Δάρα της Αρκαδίας, εξ΄ ου και το προσωνύμιο Δαριώτης, ενασχολείται με μία από τις πλέον κρίσιμες περιόδους της Βυζαντινής Ιστορίας...