Γαλλική και γαλλόφωνη ποίηση

Εκπληκτικός άνθρωπος ο Μπλεζ Σαντράρ! Θα τον αποκαλούσα ρομαντικό τυχοδιώκτη αν η λέξη τυχοδιώκτης δεν είχε χάσει την αυθεντική της σημασία...

Στο βιβλίο μου αυτό έχω επιλέξει ποιήματα, που είτε διδάχθηκα στα μαθητικά μου χρόνια, είτε μελέτησα μόνη απομυζώντας το ποιητικό νέκταρ από διάφορες Ανθολογίες, τα οποία με αγάπη, σεβασμό και θαυμασμό και ανεξάρτητα από πολιτικές πεποιθήσεις των δημιουργών τους, χωρίς το παραμικρό αίσθημα αυθαιρεσίας, μετέφρασα στην ελληνική, η οποία, αν και πολύ πλούσια ομολογουμένως σε λεξιλόγιο, ωστόσο σε πολλά σημεία αδυνατεί, όπως είναι φυσικό, να βρει τις κατάλληλες λέξεις για ν’ αποδοθεί το νόημα της ξένης γλώσσας και να διατηρηθεί και η ομοιοκαταληξία...

-

Εξέχουσα φιγούρα της πρώιμης αβάν-γκαρντ και συστηματικός εκφραστής του πνεύματος αφαίρεσης και αμφισημίας που χαρακτήρισε τα κινήματα του Μεσοπολέμου στην Ευρώπη, ο Γκιγιόμ Απολλιναίρ (1880-1918) αποτέλεσε βασικό εμπνευστή των επονομαζόμενων «ιστορικών πρωτοποριών» καθώς και ονοματοθέτη κάποιων εκ των πλέον επιδραστικών καλλιτεχνικών κινημάτων του 20ού αιώνα: του Σουρεαλισμού, του Κυβισμού, του Ορφισμού...

-

Το Μυθιστόρημα του Ρόδου του Γκυγιώμ ντε Λορρίς είναι ένα έμμετρο μεσαιωνικό λυρικό έπος...

Το Μυθιστόρημα του Ρόδου του Γκυγιώμ ντε Λορρίς είναι ένα έμμετρο μεσαιωνικό λυρικό έπος...

Στην ιστορία της παγκόσμιας ποίησης Βερλαίν και Ρεμπώ αποτελούν μια ιδιαίτερη περίπτωση...

-

ΓΙΑ ΝΑ ΓΑΛΗΝΕΥΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΝΑΡΚΙΣΣΑΣ: Αυτή η λατινική επιγραφή σε μια απόμερη γωνιά του βοτανικού κήπου της πόλης Μονπελλιέ, όπου σύχναζε ο νεαρός φοιτητής της Νομικής Πώλ Βαλερύ, υπήρξε καθοριστική για την ποιητική του ιδιοσυγκρασία...

-

Τα “Τραγούδια της Βιλιτώς” χαρακτηρίστηκαν ως ένα από τα κλασικά αριστουργήματα της ερωτικής λογοτεχνίας, µε τεράστια επιρροή στις αναπαραστάσεις και θεωρήσεις της σεξουαλικότητας κατά τον 20ό αιώνα...

Για πρώτη φορά στα ελληνικά μεταφράζονται εδώ (από τα μεσαιωνικά γαλλικά της τυπογραφικής εκδοχής του Guy Marchant, 1486) τα ομοιοκατάληκτα στιχουργήματα που συνόδευαν ως κείμενο τις δημόσιες ζωγραφισμένες αναπαραστάσεις του Μακάβριου Χορού, μιας σπουδαίας παράδοσης διαχείρισης της ζωής και του θανάτου στην ευρωπαϊκή Δύση μετά την πανούκλα, όπως αυτές διασώθηκαν σε ξυλογραφίες από εκδότες της εποχής και των επόμενων αιώνων, οι οποίες και ανατυπώνονται στην παρούσα έκδοση (Baillieu, 1862)...

Το 1855 πρωτοεκδίδονται Τα Άνθη του Κακού...

Είναι που υπάρχει κάτι ακόμα πιο σμικρό κι από το θάνατο, αυτό που σβήσαμε με τη γομολάστιχα των παιδιών, στον μαυροπίνακα της Ιστορίας, η Ιστορία, η τελευταία μας ψευδαίσθηση...