Κινηματογράφος - Ερμηνεία και Κριτική

Δεν υπάρχει ρεαλισμός, αλλά ρεαλισμοί, σύμφωνα με τον Andre Bazin...

Η επίμονη ενασχόληση του αργεντίνικου κινηματογράφου μετά το 2000 με τη δραματική πολιτική περίοδο 1976-1983, είχε ως στόχο την καλλιέργεια της μνήμης, την καταδίκη των εγκλημάτων της χούντας, τη διαμαρτυρία για τον άδικο θάνατο χιλιάδων «εξαφανισθέντων», αλλά και τη διάσωση καθώς και τη διάδοση αυτών των γεγονότων στο κοινό άλλων χωρών...

Η έκδοση αφορά σε μία σημαντική μελέτη των εμφυλίων πολέμων της ευρωπαϊκής ηπείρου στον εικοστό αιώνα – του ιρλανδικού, του ισπανικού, του ελληνικού και του γιουγκοσλαβικού...

Με χλωμό και ονειρώδες πρόσωπο το έξυπνο και πρακτικό κορίτσι από την Omaha αντιμάχεται το κακό που το πολιορκεί καθηλώνοντας τον θεατή σε μια ταινία τρόμου που λάμπει σαν σπάνιο διαμάντι ανάμεσα σε αυτές του είδους της...

Το δοκίμιο αυτό δημοσιεύτηκε το 1946 στις εκδόσεις Jacques Melot με το παρακάτω σημείωμα του συγγραφέα: «Η κινούμενη εικόνα φέρνει μέσα της τα στοιχεία μιας γενικής αναπαράστασης του σύμπαντος που τείνει λίγο-πολύ να μετασχηματίσει ολόκληρη τη σκέψη...

Όπως και να ’χει το πράγμα, είναι φανερό πως η pin-up ντύνεται όπως ντύνεται για δυο λόγους: για να ικανοποιήσει την κοινωνική λογοκρισία μιας προτεσταντικής χώρας, που αλλιώτικα δεν θα επέτρεπε την εξέλιξη της pin-up στη βιομηχανική και ημιεπίσημη κλίμακα, και, για να εκμεταλλευτεί αυτή τη λογοκρισία και να τη χρησιμοποιήσει ως ένα ακόμη παράγοντα διέγερσης...