Εθνικός ποιητής της Ιταλίας του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, επιβλητική μορφή της ιταλικής Ενοποίησης, ο Τζοζουέ Καρντούτσι απεικονίζει με το έργο του μιαν ολόκληρη περίοδο της ιταλικής πνευματικής ζωής κατέχοντας στην ιστορία της ιταλικής λογοτεχνίας μια θέση ανάλογη με εκείνη που κατέχει στη δική μας ο Παλαμάς...
Σε ένα κέντρο κράτησης αιτούντων άσυλο και παράτυπων μεταναστών στην Ευρώπη, οι Πράκτορες 1 και 2 ανακρίνουν τον Χ, έναν μετανάστη, προκειμένου να τον ταυτοποιήσουν και στη συνέχεια να τον απελάσουν...
Μπορεί κανείς να εγκαταλείψει τον πατέρα και τη μητέρα του; Μπορεί να κλείσει την πόρτα πίσω του, να κατέβει τις σκάλες και να αποφασίσει πως δεν θέλει να τους ξαναδεί ποτέ πια; Δέκα χρόνια μετά την απόδρασή του από μια τοξική και βίαιη οικογένεια, ένας γιος καταγράφει τις δύσκολες αναμνήσεις του...
Ο Ιωάννης Τσιμισκής, μεγαλωμένος από τους θείους του, τους Φωκάδες, έγινε γενναίος ηγέτης που πολεμά για το Βυζαντινό Αυτοκρατορικό δίπλα στον κορυφαίο στρατηγό Νικηφόρο και στον Λέωντα Φωκά...
Η συλλογή αυτή περιλαμβάνει 24 σύντομα έργα σε πρόζα – διάλογοι, μικρές ιστορίες και δοκίμια – όπου ο Λεοπάρντι συνδυάζει φιλοσοφικό στοχασμό, ειρωνεία και παραδοξότητα για να εξετάσει την ανθρώπινη φύση, την κοινωνία, τη μοίρα και τις ψευδαισθήσεις της ευτυχίας...
Δημοσιευμένο για πρώτη φορά το 1954, ένα από τα σημαντικότερα έργα του Αλμπέρτο Μοράβια, που φωτίζει με οξυδέρκεια και τόλμη τη σύγκρουση ανάμεσα στην ατομική συνείδηση και τις προσδοκίες της αστικής κοινωνίας...
Το Homo Sacer του Τζόρτζιο Αγκάμπεν είναι ένα κλασικό πλέον έργο της σύγχρονης πολιτικής φιλοσοφίας που ανανεώνει και εμπλουτίζει τις κριτικές μελέτες γύρω από την έννοια της κυριαρχίας και τους τρόπους με τους οποίους αυτή ασκείται και εμπεδώνεται στη νεωτερική εποχή...
«Η νέα ζωή» (La vita nuova) αφηγείται την ιστορία της αθάνατης αγάπης του Δάντη για τη Βεατρίκη, από την πρώτη τους συνάντηση σε ένα πάρτι της Πρωτομαγιάς, μέσα από τα βάσανα του Δάντη και τις προσπάθειές του να κρύψει το πραγματικό αντικείμενο της αφοσίωσής του, μέχρι την αφόρητη θλίψη του για τον θάνατό της, και καταλήγοντας στο μεταμορφωτικό όραμά της στον παράδεισο και την απόφαση του Δάντη να μην μιλήσει πια για τη Βεατρίκη μέχρι να μπορέσει να πει «αυτό που δεν έχει ειπωθεί ποτέ για καμία άλλη γυναίκα»...