Κυπριακή λογοτεχνία

Ένας κυνηγετικός όμιλος αφήνει τα όπλα για να θηρεύσει «την ανύπαρκτη ερώτηση» μιας αινιγματικής γυναίκας...

Στις οκτώ ιστορίες της συλλογής, ο τρόμος δεν κρύβεται μόνο σε εγκαταλελειμμένα μεσαιωνικά κάστρα ή σε πλάσματα που παραμονεύουν στο σκοτάδι...

Ανακατεμένες μες στο χρυσάφι του τελευταίου ήλιου, έπεσαν για καλά οι σκιές απ’ τα σύννεφα του απογεύματος, που προμηνούν πάντα βροχή λυτρωτική στη Θεσσαλονίκη...

ΣΙΩΠΗ Στόμα κλειστό...

Οι αφηγήσεις μου είναι σαν φωτογραφίες...

Το σούρουπο, σαν ο ήλιος ερωτοτροπεί με τη θάλασσα, που είναι σαν διάφανο ζαφείρι, τα ψάρια από ασήμι βγαίνουν για να αρπάξουν το φεγγάρι που γεννιέται...

Ένα καθηλωτικό βιβλίο φαντασίας εμπνευσμένο από την ελληνική μυθολογία...

Στο δεύτερο βιβλίο της τριλογίας «Στη Σκιά του Ονήσιλου», η ιστορία του Ηρόδοτου συνεχίζεται στην Κύπρο της δεκαετίας του ‘70, εκεί όπου ο πατριωτισμός μετατρέπεται σε φανατισμό και η αγάπη για την πατρίδα οδηγεί στην αυτοκαταστροφή...

Ο ήρωας αφηγητής της νουβέλας του είναι ένας επιθεωρητής αποκομιδής σκυβάλων μιας πόλης, που αποφάσισε, με διαυγή και αμετάκλητη σιγουριά, να τερματίσει στη ζωή του χωρίς κάποιο σημαντικό λόγο π...

Τριάντα δύο μικροδιηγήματα ποικίλης θεματολογίας...

ο ταξίδι της ζωής μας, με τα ανεκπλήρωτα όνειρα, τα μισοτελειωμένα σχέδια, φορτωμένα σε ένα βαρκάκι αμολημένο σε άγνωστες θάλασσες...

Σ’ ένα χωριό της Μόρφου, ένα από τα πολλά κατεχόμενα χωριά της Κύπρου, η φτώχεια και η ευτυχία συμβιώνουν σαν παλιοί φίλοι...

Εἶν’ ἀνεπίτρεπτο: δίνει καὶ παίρνει ἡ νέα Τεχνητὴ Νοημοσύνη, ἀλλὰ γιὰ τὴν παλαιοτέρα οὔτε φωνή! Η νέα ποιητική συλλογή του Κυριάκου Χαραλαμπίδη στέκεται με στοχαστική ωριμότητα μπροστά στο μυστήριο της ύπαρξης σε συνδυασμό με εκείνο της ίδιας της ποιητικής λειτουργίας...

Στον τόπο των άφθονων τάπας οι Άραβες φθονούνε στη γη της φθονερής αρκούδας οι Τσιγγάνοι αφθονούνε στο κάδρο της γκρεµισµένης Γκερνίκα ο Φρανθίσκο φθίνει στον τάφο του φθίνοντος Θερβάντες ο ∆ον γκρεµίζεται στην αρένα του ταυροµάχου µαχητή το πανί χορεύει στο τσαντίρι του φλαµένκο χορευτή µάχεται η βεντάλια...

Γιατί, Θεέ μου, να τα περνώ όλα αυτά; Μια χαρά δεν ζούσα τη ζωή μου χωρίς έννοιες, χωρίς σκοτούρες, χωρίς προβληματισμούς; Και το χειρότερο είναι πως εγώ τα δημιούργησα όλα αυτά...