Τραγούδια, Ελληνικά

Ο Μουσικός περίδρομος του Νίκου Φωτιάδη κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Απρίλιο 2016 μαζί με ένα CD δώρο (σε επιμέλεια του Βαγγέλη Μαχαίρα)...

«Υπάρχουν τραγούδια που σκιτσάρουν τύπους του ελληνικού ακροδεξιού παρακράτους, που καταπίεσαν στη δεκαετία του ’60 τους Έλληνες εργάτες στη Γερμανία, θα βρείτε τέτοιους τύπους και σήμερα να στρογγυλοκάθονται στα πίσω πίσω έδρανα της ελληνικής Βουλής...

Έλληνας δεν είμαι, ούτε μουσικός, κι ούτε καν καπνίζω...

-

Δύο δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση (2003), το δοκίμιο του Δημήτρη Καράμπελα για το έργο του Διονύση Σαββόπουλου κυκλοφορεί σε αναθεωρημένη και εμπλουτισμένη μορφή (2024), εξετάζοντας εκ νέου τα μορφικά και πνευματικά διλήμματα που έθεσε ο θεσσαλονικιός τραγουδοποιός παράλληλα με τη λειτουργία της ποίησης και του τραγουδιού στην ύστερη νεωτερικότητα...

Το ρεμπέτικο τραγούδι και η παρακαταθήκη του στην ελληνική κοινωνία και στον σύγχρονο πολιτισμό μας είναι το θέμα του βιβλίου REBETIKO: La Canzone Greca dei Bassifondi που μόλις κυκλοφόρησε στα ιταλικά από τις Εκδόσεις Αιώρα...

Ας μιλήσουμε στους γαλλόφωνους επισκέπτες της χώρας μας για το σπουδαίο ρεμπέτικο τραγούδι και για την παρακαταθήκη του στην ελληνική κοινωνία και στο σύγχρονο πολιτισμό μας...

Ο Μιχάλης Μυτακίδης, ή άλλως B.D. Foxmoor, καταθέτει τους στίχους του τριάντα χρόνια τώρα. Με την παρούσα έκδοση έρχεται ξανά, μέσα από το πυρ που διαπνέει την σκέψη του, να μας προσφέρει την ψυχή του από το 2006 μέχρι και σήμερα, «βαπτίζοντας» το μεγαλείο του «Χρέωσέ μου τη φωτιά».

Έννοιες γένους θηλυκού όπως, ελευθερία, αλλαγή, αλήθεια, συνειδητοποίηση, απώλεια, προδοσία, νοσταλγία, αγάπη, ονειροπόληση, απόδραση, δύναμη και αλληλεγγύη, που περπατούν μέσα στους στίχους της Μαρίας Τσιμικλή, συναντούν την έμπνευση, τη γενναιοδωρία, τη μουσική του Τάσου Γκρους, που αφήνει άλλο ένα αποτύπωμα ξανά και αλλιώς στο μουσικό γίγνεσθαι, με νέες εκφραστικές προσεγγίσεις...

Το βιβλίο «Από την πανδούρα στο πειραιώτικο ρεμπέτικο...

Συμβαίνει μερικές φορές η ζωή και το έργο ενός ανθρώπου, αντί να εγγράφεται στη γραμμική πορεία του χρόνου, να διασχίζει κάπως γρήγορα την εποχή του με την ταχύτητα και την πορεία ενός κανονιοβολισμού, σκάζοντας κάπου στο μέλλον και αφήνοντας τους σύγχρονούς του εμβρόντητους, με μόνο ίχνος του περάσματός του την οσμή και τη γεύση του μπαρουτιού...

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης είχε μια μακροχρόνια σχέση με τον εύρυθμο λόγο, το τραγούδι γενικά...

Ζω στο απέραντο κενό, με άδειο το κορμί, τώρα που εσύ έχεις χαθεί Κλείνομαι στο οχυρό σου και περιμένω το σημάδι της ζωής Στο ένα χέρι μία κόκκινη κλωστή, στο άλλο χέρι ένα μικρό μαντήλι Φωνάζω είσαι τα πάντα για μένα, φωνάζω θα είσαι πάντα εδώ Η μέρα πέρασε, ο ήλιος βασιλεύει....

...

Σε αυτόν τον τόμο των επτακοσίων έξι σελίδων θα βρείτε: Περισσότερα από χίλια τετρακόσια ταξινομημένα τραγούδια Κείμενα και μελέτες Πάνω από τετρακόσιες σελίδες φωτογραφικό υλικό Ενώ ο ζωγράφος Αλέκος Φασιανός εικονογραφεί το λεύκωμα με περίπου τριακόσια σχέδιά του