Ποιος θα περίμενε ότι θα συνέβαιναν όλα αυτά μέσα σε μια πενταετία; Ότι ένας θανατηφόρος ιός θα καθήλωνε τη διεθνή οικονομία; Ότι στη συνέχεια θα επανερχόταν με τέτοια δριμύτητα ένας ξεχασμένος εχθρός των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, ο πληθωρισμός;
Το νέο βιβλίο του Σταύρου Λυγερού «Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία» εκδίδεται πριν τερματιστεί ο πόλεμος, αλλά μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων για μία συνθήκη ειρήνης...
Η ανά χείρας μελέτη κινείται σε τρεις κατευθύνσεις: αρχικά, διερευνά την παρουσία και τη διαχείριση των οικονομικών θεμάτων στην λογοτεχνία, διαχρονικά και μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, δίνοντας έμφαση σε μείζονες κρισιακές περιόδους της παγκόσμιας ιστορίας...
O καπιταλισμός νίκησε, έστω και, μάλλον, προσωρινά!
Όπως ακριβώς η Λερναία Ύδρα, το μυθολογικό τέρας με τα πολλά κεφάλια που, μετά την καρατόμησή τους από τον Ηρακλή, ξαναφύτρωναν διπλά, ο καπιταλισμός, κάποτε δυτικός και σήμερα παγκόσμιος, επανεμφανίζεται στο προσκήνιο του κόσμου προωθώντας νέες, πιο εκλεπτυσμένες μορφές δουλείας...
Γιατί η Οκτωβριανή Επανάσταση που φιλοδόξησε να αλλάξει τον κόσμο εκφυλίστηκε και καρέρρευσε σε λιγότερο από 75 χρόνια;
Γιατί οι επαναστάτες που τόλμησαν το άλμα στον ουρανό αντίκρυσαν, στο τέλος της ζωής τους, τις κάννες του κόκκινου εκτελεστικού αποσπάσματος;
Γιατί η αποσύνδεση του σοσιαλισμού από τη δημοκρατία κατέληξε σε τραγωδία με εκατομμύρια θύματα;
Μπορούν τα κοινωνικά συστήματα να πηδάνε τα στάδια της κοινωνικής εξέλιξης και να πηγαίνουν από τη φεουδαρχία κατ’ ευθείαν στο σοσιαλισμό, σαν να είναι ακρίδες ή βάτραχοι;
Μήπως τελικά ο Στάλιν και ο Μάο Τσε Τουνγκ ήταν πιό οπισθοδρομικοί και αντιδραστικοί από τον Ιβάν τον Τρομερό και το Μεγάλο Πέτρο;
Αυτά και άλλα βασανιστικά ερωτήματα που αναστάτωσαν τον κόσμο, γιά έναν ολόκληρο αιώνα, διερευνά το βιβλίο του Θάνου Παπαδόπουλου «Η Τραγωδία του Κρατικού Καπιταλισμού Στον 20ο Αιώνα»...
Ζούμε σε μια εποχή ραγδαίων αλλαγών και μεγάλων προκλήσεων: κλιματική αλλαγή, αυξανόμενες οικονομικές ανισότητες, 4η Βιομηχανική Επανάσταση, ένταση των γεωπολιτικών συγκρούσεων...
Πρόκειται για ένα βιβλίο οικονομικών γενικής φύσεως το οποίο συγκεντρώνει, παραθέτει και απαντά ερωτήματα τα οποία άπτονται της οικονομικής επιστήμης...
Γιατί οι διευθύνοντες σύµβουλοι αµείβονται 400 φορές περισσότερο από τις δασκάλες και τις νοσοκόµες; Είναι περισσότερο παραγωγικοί;
Πώς έχουµε ελεύθερη αγορά όταν 500 µόλις εταιρίες παράγουν πάνω από το µισό του παγκόσµιου προϊόντος;
Υπάρχει κέρδος χωρίς εκµετάλλευση; Μήπως το κέρδος του ενός γίνεται ευηµερία για όλους;
Είναι οι καπιταλιστές ευφυείς άνθρωποι; Είναι η «καινοτοµία» υπέρ των εργαζοµένων; Η ιδιοτέλεια ευνοεί την «ανάπτυξη»; Μας λείπουν «δεξιότητες»; Ή, µήπως, «αριστερότητες»;
Προσφέρουν τα Οικονοµικά έγκυρη γνώση; Είναι τα «επιστηµονικά» τους εργαλεία επαρκή; Γιατί ο Μαρξ δεν έγραψε Πολιτική Οικονοµία, αλλά την κριτική της;
Η εκµετάλλευση αφορά µόνο την παραγωγή; Η φορολογία και ο προσανατολισµός των δηµόσιων δαπανών δεν συνιστούν δευτερογενή εκµετάλλευση;
Πώς µοιράζεται το προϊόν στον κόσµο και την Ελλάδα; Γιατί µεγάλοι και «µεσαίοι» κατέχουν το 95% των περιουσιών και µένει µόνο το 5% για τους πολλούς «µικρούς»;
Είναι ο πληθωρισµός όσος λέγεται; Υπάρχει ένας ή πολλοί πληθωρισµοί; Αφού όλα δείχνουν πως ο πληθωρισµός οφείλεται κυρίως στα κέρδη, γιατί µας λένε: «Προς Θεού, όχι αυξήσεις στους µισθούς»;
Ρυπαίνουµε όλοι το ίδιο; Πώς οι «οικολογικές» πρακτικές των πλουσίων δολοφονούν τον πλανήτη; Ποια είναι η αγοραία τιµή της ανθρώπινης ζωής; Γιατί είµαστε τόσο άνισοι απέναντι στη ζωή και τον θάνατο;
Ζούµε στην Ανθρωπόκαινο ή στην «Κεφαλαιόκαινο»; Θα µας σώσει η αγορά από την κλιµατική κατάρρευση; Γίνεται χωρίς εκτεταµένο σχεδιασµό;
Μπορούµε να τα βάλουµε µε τον ταξικό ολοκληρωτισµό; Υπάρχει εργατική τάξη;
Είναι ο σοσιαλισµός ανέφικτος; Ή αποτελεί το µόνο που µας µένει;
Το βιβλίο πραγµατεύεται τα επίκαιρα αυτά ζητήµατα µε τη µορφή «47 απλοϊκών µαθηµάτων Πολιτικής Οικονοµίας»...
Στον συναρπαστικό χορό της παγκόσμιας οικονομίας, όπου κάθε βήμα είναι μια απόφαση και κάθε στροφή μια νέα ανακάλυψη, εμφανίζονται συνεχώς νέοι χορευτές...
«Σε σύγκριση με την περίοδο της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, είναι σαφές ότι το 2020 γίναμε μάρτυρες μιας εντυπωσιακής μεταβολής στη λογική της οικονομικής πολιτικής: από την ορθόδοξη άποψη περί συγκράτησης και ελάχιστης κρατικής παρέμβασης, σε μια κοινή λογική που πλέον τάσσεται υπέρ παρεμβάσεων μεγάλης κλίμακας σε αναζήτηση επαναστατικών τεχνολογικών και βιομηχανικών ανακαλύψεων...