Ψυχανάλυση

- Ποιο είναι το αντικείμενο της ψυχανάλυσης στη φροϊδική θεμελίωσή της; - Τι έθεσε η ψυχανάλυση ως αντικείμενό της, γύρω από το οποίο συγκρότησε μια θεωρία, στην προσπάθειά της να το προσεγγίσει; - Είναι ο ανθρώπινος ψυχισμός, η ψυχή στην οντολογική της σύλληψη χωρίς τις μεταφυσικές συμπαραδηλώσεις της θρησκείας και της φιλοσοφίας; - Είναι η παιδική σεξουαλικότητα, η οποία υπήρξε μια δική της ανακάλυψη; - Είναι η αντιμετώπιση του τραύματος και του τραυματικού, σύμφωνα με τον Φερέντζι και τον Μπίον; - Είναι η «ανθρώπινη φύση» όπως την προσέγγισε ο Γουίνικοτ; Ή το υποκείμενο και η αναζήτηση της προσωπικής αλήθειας του, έτσι όπως συχνά τα τοποθέτησε ο Λακάν, μιλώντας για την ηθική της ψυχανάλυσης; - Είναι η μεταβίβαση και η ανάλυσή της, έτσι όπως αναδύονται γύρω από τη γνώση που υποτίθεται πως έχει ο αναλυτής; - Είναι η ιστορία του υποκειμένου και η αφήγησή της; - Μήπως καθένα από αυτά αποτελούν όψεις αυτού του αντικειμένου της ψυχανάλυσης, το οποίο μας επιβάλλει μιαν απροσδιοριστία παρ’ όλα αυτά, ακριβώς επειδή η ψυχανάλυση είναι η «επιστήμη» του ασυνειδήτου...

«Αν έχει κάποιο λόγο η κοινή ζωή με τους άλλους, είναι για να μας κάνει διαθέσιμους στις κινήσεις που μας οδηγούν να βρούμε τους λόγους για τους οποίους αισθανόμαστε αυτά που ζούμε, για να έχει νόημα η ζωή μας...

Ο Ζίγκμουντ Φρόιντ, ο θεμελιωτής της ψυχανάλυσης, στρέφει εδώ το βλέμμα του σε ένα από τα πιο συζητημένα και αινιγματικά πεδία της ανθρώπινης εμπειρίας: τη γυναικεία σεξουαλικότητα...

Τι είναι, λοιπόν, μια «μάζα»; Πώς αποκτά τη δύναμη να επηρεάζει τόσο αποφασιστικά την ψυχική ζωή του ατόμου; Και ποια είναι η εσωτερική μεταβολή που επιφέρει όταν ο άνθρωπος παύει να είναι «ένας» και γίνεται «πολλοί»; Ο διάσημος Αυστριακός Ψυχαναλυτής, Ζίγκμουντ Φρόιντ, εξετάζει εδώ τι συμβαίνει όταν ο μεμονωμένος άνθρωπος αποτελεί μέλος μιας φυλής, ενός λαού, μιας τάξης, ενός θεσμού ή μιας ομάδας που συγκροτείται ξαφνικά για έναν συγκεκριμένο σκοπό...

Τι είδους κληρονομιά αφήνουν το πένθος, η απώλεια και το τραύμα στη δεύτερη και την τρίτη γενιά; Με ποιον τρόπο η ζωή και οι επιλογές ενός ανθρώπου φέρουν μέσα τους ασυνείδητα κομμάτια απ’ το λησμονημένο παρελθόν της οικογένειάς του, που ξαναγυρνούν σαν απρόσκλητοι επισκέπτες από το παιδικό δωμάτιο της ζωής; Αυτό είναι το κεντρικό ερώτημα που θέτει σε τούτο το βιβλίο η ψυχαναλύτρια Prophecy Coles, και επιχειρεί να το απαντήσει με πυξίδα της την ισχυρή πεποίθηση ότι —ανεξάρτητα από το ποιοι είμαστε— όσα λέμε, σκεφτόμαστε και πιστεύουμε τα διατρέχει μια ιστορικότητα η οποία υπερβαίνει το εδώ-και-τώρα: μια οδυνηρή τραυματική εμπειρία επιστρέφει και επαναλαμβάνεται διαγενεακά, επηρεάζοντας κάθε επόμενη γενιά...

Η ψυχοσωματική αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις του 20ού αιώνα...

Στο βιβλίο αυτό, ο ψυχαναλυτής και ψυχίατρος Glen Gabbard προσεγγίζει µε τόλµη και επιστηµονική σαφήνεια το λεπτό και συχνά αµφιλεγόµενο ζήτηµα που αφορά τα επαγγελµατικά όρια στη σχέση µεταξύ θεραπευτή και θεραπευοµένου...

Για τον Φρόυντ ο χρόνος αφορά μόνο στην συνείδηση και δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σ΄αυτόν παρά μόνο μέσα από τις δράσεις της συνείδησης...

«Η βασική αρχή που πρέπει να διέπει κάθε προβολική χορήγηση είναι πως βρίσκεται στην υπηρεσία του υποκειµένου» C...

Πριν απ’ το «Αγάπα τον πλησίον σου» υπήρξε ο φόνος του αδελφού...

Κίνητρο για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου είναι η έκπληξη που νιώθω διαβάζοντας εργασίες μου στη διάρκεια των χρόνων...

Το Σχεδίασμα για μια επιστημονική ψυχολογία (1895) είναι θεμελιακό έργο της Φροϋδικής βιβλιογραφίας, που αφορά τις απαρχές της ψυχανάλυσης, και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1950...

Οι πληγωμένοι θεραπευτές, οι ευάλωτοι αλλά ατρόμητοι πρωτοπόροι της επιστήμης της ψυχολογίας τους οποίους γνωρίζουμε στις σελίδες αυτού του βιβλίου, όχι μόνο αντιμετώπισαν τα ελαττώματά τους και τις δυσκολίες της ζωής τους, αλλά και τα αξιοποίησαν ώστε να ανοίξουν τους δρόμους για τη βαθύτερη ανακάλυψη της αλήθειας μας, της ίδιας της φύσης μας...

Ο Bion, στο βιβλίο αυτό, αναδεικνύει τη θεμελιώδη προϋπόθεση για την εργασία του αναλυτή με άτομα και ομάδες τη σημαντική θέση της προσοχής, η οποία συνοδεύεται από την όσο περισσότερο ακριβή εκτίμηση και διατύπωση του περιεχομένου της παρατήρησης, δηλαδή την πρόσληψη της συναισθηματικής εμπειρίας μεταξύ αναλυτή και αναλυόμενου κατά τη συνεδρία...