Δεν έγραψα για να διδάξω. Έγραψα για να επιβιώσω. Κάθε σελίδα αυτού του βιβλίου γεννήθηκε μέσα από αμφιβολίες, σιωπές, φόβους, πίστη, κόπο, αναζήτηση και στιγμές υπέρβασης. Γιατί η διαδρομή, όταν ντύνεται με λέξεις, δεν διδάσκει τους άλλους˙ σου αποκαλύπτει ποιος είσαι.
Το πόνημα αυτό είναι μια προσπάθεια να μεταφέρω σε γραπτό λόγο τα «μυστικά» της ψυχής μου, όπως διαμορφώθηκαν με βάση τις γενετικές μου καταβολές και ό,τι επέτρεψα να μου φορτώσουν οι κατά καιρούς θρησκευτικές, κοινωνικές, και παιδαγωγικές-εκπαιδευτικές διαδικασίες...
Οι συγγραφείς του Αντι-οιδίποδα δεν ψάχνουν για αρχέτυπα, που θα αποτελούσαν το φαντασιακό, τη δυναμική ή τη ζωολογία του Κάφκα, μιας και το αρχέτυπο λειτουργεί με αφομοίωση, ομογενοποίηση, θεματοποίηση, ενώ αυτοί βρίσκουν τον κανόνα τους μόνο όταν παρεισφρέει μια μικρή ετερογενής γραμμή, υπό μορφή ρήξης...