Ιταλική πεζογραφία - Αφήγημα

Γη και δάκρυα...

Στο τρίτο μέρος της working class τριλογίας του, ο Αλμπέρτο παίρνει από το χέρι την κόρη του και μέσα από κωμικοτραγικά οικογενειακά ανέκδοτα, ιστορίες ποδοσφαίρου με τη γεύση του χαλικιού στο στόμα, επεισόδια ταξικής υπερηφάνειας, λουκούλλεια εργατικά κυριακάτικα τραπέζια και συμβουλές μαστορικής παμπάλαιων αυτοκινήτων, τη σεργιανίζει (και μαζί κι εμάς) σε έναν κόσμο που πολλοί βιάστηκαν να ανακηρύξουν νεκρό...

Σε αυτούς τους πέντε εκλεπτυσμένους αυτοβιογραφικούς στοχασμούς, ο Ίταλο Καλβίνο ανατρέχει στο δικό του παρελθόν, θυμάται αμήχανους περιπάτους με τον πατέρα του από την παιδική του ηλικία, την παντοτινή λατρεία του για τον κινηματογράφο και τον αγώνα του με τους παρτιζάνους της ιταλικής Αντίστασης κατά των φασιστών...

«Το Εγώ του ταξιδιώτη» γράφει ο Κλάουντιο Μάγκρις «είναι μόλις κάτι περισσότερο από ένα βλέμμα, ένα κοίλο κέλυφος στο οποίο αποτυπώνεται η μορφή της πραγματικότητας, ένα δοχείο που υπερχειλίζει από τα πράγματα»...