Ρωσική πεζογραφία - Μυθιστόρημα

Ειπώθηκε ότι ο κεντρικός ήρωας στο έργο αυτό υπήρξε υπαρκτό πρόσωπο. Συγκεκριμένα είπαν ότι ο μεγάλος συγγραφέας ενσαρκώνει στον ήρωα του Βερχοβένσκι, έναν εξτρεμιστή δολοφόνο, θέλοντας τάχα έτσι να χτυπήσει τις αντιλήψεις των αναρχικών της αποχής του, οι οποίοι, φυσικά, αντιπροσώπευαν ένα συνονθύλευμα από ιδεολόγους χωρίς καμία συνοχή.

Στάλκερ: τυχοδιώκτης, κλέφτης, παράνομος· επίσης θαρραλέος, διορατικός, με σπάνιες ικανότητες...

Ο τίτλος της νουβέλας Η Σκλήθρα παραπέμπει στην παροιμία «Όταν κόβουν το δάσος, οι σκλήθρες πετάνε», μια παροιμία που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τις «παράπλευρες απώλειες» στο όνομα μιας «μεγάλης ιδέας» την οποία αγαπούσε ιδιαίτερα ο Στάλιν...

Τα πρώτα χρόνια της ρωσικής επανάστασης, στο τέλος ενός κόσμου και στην αρχή ενός νέου, δύο αντίθετες δυνάμεις βρίσκονται σε σύγκρουση: από τη μια η θετικότητα της οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, όπου τα πλακάκια του πατώματος θα λούζονται στον ήλιο, τα χάλκινα καζάνια θα ακτινοβολούν, τα πιάτα θ’ αστράφτουν λευκά σαν τα κρίνα, το γάλα θα είναι βαρύ σαν τον υδράργυρο κι η σούπα θα αναδίδει μια τέτοια ευωδιά που θα ζηλεύουν τα λουλούδια στα τραπέζια· κι από την άλλη η νοσταλγία, η συνομωσία των χαμένων συναισθημάτων της εποχής που τελειώνει, η τελευταία παρέλαση των πρώην ανθρώπων, οι αναζητητές της ατομικής ευτυχίας, τα παράσιτα και οι κωμικές φιγούρες...

Τρεις κλασικές ιστορίες του Νικολάι Γκόγκολ για τη μοναξιά, την τρέλα και τον παραλογισμό της κοινωνίας...

`Ο Παίχτης` δίνει τον κλασικό τύπο του ανήσυχου ανθρώπου...

Το σπουδαίο έργο του συγγραφέα που τον αποκαλούσαν «Ρώσο Προυστ» (The Guardian), του Γιούρι Φέλσεν (Αγία Πετρούπολη 1894 – Άουσβιτς 1943)...

Το Έγκλημα και η Τιμωρία είναι ο τίτλος της μετάφρασης του κλασικού αριστουργήματος του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι, που το 1889 δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στα ελληνικά σε 106 συνέχειες-επιφυλλίδες...

Ο φιλόλογος Λιόβα Οντόγιεφτσεφ βρίσκεται νεκρός στον Οίκο Πούσκιν της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ...

-

Κίεβο, στα πρώτα, αβέβαια χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης...

Οι «Νεκρές ψυχές» είναι το μοναδικό και πολύ σημαντικό για την Παγκόσμια Πεζογραφία μυθιστόρημα του Νικολάι Γκόγκολ...

«Μακάρι να μπορούσα να ζήσω τη ζωή μου ξανά… Δεν θα έκανα τα ίδια λάθη!» Ποιος δεν έχει κάνει παρόμοιες σκέψεις… Αυτό ακριβώς πιστεύει ο Ιβάν Οσόκιν, καθώς βρίσκεται σε απόλυτη απόγνωση...

Αναμένοντας την εσχάτη των ποινών, ένας κατάδικος, πασχίζει να συλλάβει τον κόσμο γύρω του, να βάλει τάξη στην ανθρώπινη εντροπία που τον βασανίζει...

Η Εξομολόγηση του Σταυρόγκιν είναι ένα κεφάλαιο από τους Δαιμονισμένους, που λογοκρίθηκε στην εποχή του και δημοσιεύθηκε το 1922...