Ένας κόσμος γεμάτος ομορφιά, φαντασία και θετικές αξίες, που θα μαγέψει τα παιδιά!
Η Μαρίνια και οι φίλες της παίρνουν μέρος στον ετήσιο σχολικό διαγωνισμό δημιουργικότητας...
Ένας κόσμος γεμάτος ομορφιά, φαντασία και θετικές αξίες, που θα μαγέψει τα παιδιά!
Τα κορίτσια έχουν κανονίσει να κοιμηθούν στο δεντρόσπιτο της Χεϊζέλια, αλλά μια πορτοκαλιά αστρική καταιγίδα που ξεσπά απρόσμενα του κάνει μεγάλες ζημιές...
Ένας κόσμος γεμάτος ομορφιά, φαντασία και θετικές αξίες, που θα μαγέψει τα παιδιά!
Όταν βλέπει ένα πεφταστέρι να κινδυνεύει, η Νεμπιούλια αποφασίζει να το κυνηγήσει για να το σώσει...
Ανακατεμένες μες στο χρυσάφι του τελευταίου ήλιου, έπεσαν για καλά οι σκιές απ’ τα σύννεφα του απογεύματος, που προμηνούν πάντα βροχή λυτρωτική στη Θεσσαλονίκη...
Σουλτάν Γιαράι (Sultan Yaray) 1971
ΜΗ ΦΟΒΆΣΑΙ
Μη με φοβάσαι
τα θλιμμένα βλέμματα είναι ξύπνημα της καρδιάς ενός δειλού
δεν μπορώ να αντισταθώ
το μυαλό μου θα χαθεί στις καταιγίδες
μη φοβάσαι
μη σκίζεις τη σημαία της λαχτάρας
ας γεμίσουν δάκρυά τα μάτια σου
μη φοβάσαι
μη θυμώνεις με τα αστέρια των ελπίδων μου
μην είσαι ένα πικρό χαμόγελο
μη σκοτώνεις τον άγγελο της αγάπης
μην τσακίζεις την περηφάνια της αγάπης
μη σπαταλάς τη ζωή μου σε ένα θλιβερό φθινόπωρο
μη φανερώνεις τις πληγές και τους πόνους μου
θυμήσου το φως της καρδιάς μου
ας μην ξεδιψάσεις για τα φιλιά μου
μη φοβάσαι
μη με φοβάσαι
**
Ναρίν Γιουκλέρ (Narîn Yukler) 1988
ΠΑΡΑΜΎΘΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΎ
το νερό δεν αγγίζει τις φυλές της ερήμου
τα πόδια κινούνται με τον καυτό άνεμο
οι σάκοι από το βάρος αφήνουν ίχνη
αργά αργά σκίζεται η άμμος
απλώνω τη γλώσσα μου ώς το πίσω μέρος του χάλκινου πιάτου
τα χέρια μου δυο μονοπάτια για τα χελιδόνια
οι παλάμες μου βυθισμένες στην έρημο
μυστικά και προσευχές φανερώνονται από το πρόσωπό μου
είμαι σαν σπίτι με γκρεμισμένους σοβάδες
οι πληγές στο στήθος μου στέκονται όπως οι τοίχοι
τα δέντρα στηρίζονται στην άγονη γη
από τα αδύναμα κλαδιά τους ξεκινάει η σάρα6
όποιο κλαδί σαπίσει
όποιο πρόσωπο κιτρινίσει
το ευλογώ
άγιοι έρχονται σ’ αυτά τα δέντρα να εξομολογηθούν
τους φιλάω με ζεστασιά...
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ AΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ, ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ
Εγκλωβισμένη σε έναν ανεπιθύμητο γάμο, η Φρέγια περνάει τις μέρες της καθαρίζοντας ψάρια, μα το πραγματικό της όνειρο είναι να γίνει πολεμίστρια – και να καρφώσει ένα τσεκούρι στην πλάτη του αγροίκου συζύγου της...
Το σούρουπο,
σαν ο ήλιος ερωτοτροπεί
με τη θάλασσα,
που είναι σαν διάφανο ζαφείρι,
τα ψάρια από ασήμι
βγαίνουν για να αρπάξουν
το φεγγάρι που γεννιέται...