Στις δύο διαλέξεις του για τη Γαλλική Επανάσταση, ο Ρόμπερτ Ντάρντον διερευνά, στο επίπεδο του δρόμου αλλά και των λογοτεχνικών σαλονιών, τις τεράστιες πνευματικές μετατοπίσεις, τη συμβολή της βίας στην αποκαθήλωση των θεσμών του Παλαιού Καθεστώτος και τις εκφάνσεις της Επανάστασης στο χώρο των γραμμάτων και της λογοτεχνίας...
Ξεκινώντας με μια προβολή οικείων εικόνων της Γαλλικής Επανάστασης σταχυολογημένων από τον Ντίκενς, τον Κάρλαϋλ και τον Τολστόι, τούτη η μικρή εισαγωγή μάς οδηγεί στην παραδοχή ότι εξακολουθούμε να ζούμε με τη βαρειά κληρονομιά μιας Επανάστασης που κατέστρεψε τις προαιώνιες πολιτισμικές, θεσμικές και κοινωνικές δομές, όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και ευρύτερα...
Tι ήταν η Τρομοκρατία; Επρόκειτο για μια ένδοξη περίοδο ή για μια περίοδο αιματηρών συγκρούσεων και σκληρών ένοπλων επιθέσεων; Μήπως ήταν και τα δύο; Ποιος ήταν ο Ροβεσπιέρος; Γιατί ακόμα και σήμερα, έπειτα από διακόσια τριάντα χρόνια, απασχολούν τόσο τους ερευνητές; Ποιοι ήταν οι υπόλοιποι, αρκετά αδικημένοι, πρωταγωνιστές;
Η Τρομοκρατία αποτέλεσε αντικείμενο ιστορικής και ιστοριογραφικής διαμάχης και ιδεολογικής πάλης από τη στιγμή της έναρξής της...
Το έργο, που είδε πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας το –μακρινό μας πια–1978, με τον τίτλο Penser la Révolution Française, από τον γνωστό εκδοτικό οίκο Gallimard στη Γαλλία, συνιστά μια νέα θεώρηση του μείζονος, για την ευρωπαϊκή νεωτερικότητα, γεγονότος της Γαλλικής Επανάστασης...
H πορνογραφία γεννήθηκε, τόσο σαν μια λογοτεχνική και οπτική πρακτική όσο και σαν μια κατηγορία της κατανόησης, ταυτόχρονα -και συνεπακόλουθα- με τη μακρόχρονη ανάδυση του Δυτικού μοντερνισμού...
Το βιβλίο επιχειρεί μια διαφορετική τοιχογραφία των πρώτων τριάντα χρόνων της Γ΄ Γαλλικής Δημοκρατίας, εστιάζοντας στην ανασυγκρότηση και στον τρόπο λειτουργίας της Αστυνομίας του Παρισιού μετά την Παρισινή Κομμούνα...
Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει για πρώτη φορά στο ελληνόφωνο κοινό τον λογοτεχνικό φασισμό, που άνθησε στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της μεσοπολεμικής περιόδου, και ταυτόχρονα τις διάφορες πλευρές του φασιστικού φαινομένου έτσι όπως αυτό εκδηλώθηκε στους κόλπους της γαλλικής διανόησης την περίοδο μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων, καθώς και τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί στη Γαλλία κατά τη δεκαετία του 1930...
H πρόσφατη διακοσιοστή επέτειος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 έχει επαναφέρει στο ιστοριογραφικό προσκήνιο, καθώς και στο προσκήνιο του δημόσιου διαλόγου, τη μεγάλη εποχή των επαναστάσεων, όπως διαμορφώθηκε ιδίως από τις επιδράσεις και επιπτώσεις της Γαλλικής Επανάστασης στην ευρωπαϊκή ήπειρο και πέραν αυτής...
Στις 11 Απρίλη 1871, στο φύλλο της Journal Οfficiel, επίσημης εφημερίδας της Κομμούνας, δημοσιεύεται ένα επαναστατικό κείμενο γραμμένο από γυναίκες: «Γυναίκες-πολίτες, η αποφασιστική ώρα έφτασε...
Το μικρό αυτό πόνημα ερευνά –με βάση το αρχειακό υλικό της Γένοβας, αλλά και ιστορικά κείμενα του 17ου, του 18ου, του 19ου και του 20ού αιώνα– το ενδεχόμενο των ελληνικών ριζών (εκ μέρους του πατρός του) του Βοναπάρτη...
«Ο 19ος αιώνας ανοίγει με δύο δυνάμεις που συγκρατούν τον κόσμο: τη γερμανική σκέψη και τη Γαλλική Επανάσταση… εκτός απ’ αυτές όλα είναι σύγχυση, συμφέροντα, σταμάτημα, μισοσκόταδο… δεν υπάρχει παρά μία σκέψη, αυτή του Καντ, ένας λόγος, αυτός του Γκαίτε, μία φωνή, αυτή του Μπετόβεν...
Οι αληθινές Επαναστάσεις, εκείνες που δεν περιορίζονται στο να μεταβάλουν τους πολιτικούς τύπους και το κυβερνητικό προσωπικό, μα που μεταμορφώνουν τους θεσμούς και μετατοπίζουν την ιδιοχτησία, επιτελούνται για πολύν καιρό αθέατα, πριν ξεσπάσουν φανερά κάτω απ' την επίδραση τυχαίων περιστατικών.