Ρωσική πεζογραφία

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΥΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ είχε μια ανεπανάληπτη διαδρομή...

Το «συναισθηματικό μυθιστόρημα» ΟΙ ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ αν και ανήκει στα πρώιμα έργα του Ντοστογιέφσκι συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ωραιότερα...

Ο ερημίτης Φεδόρ Κουζμίτς αναφάνηκε στη Σιβηρία στα 1836 και πέθανε στα 1864...

Συμβαίνει μια μέρα ζεστή, πνιχτική, να μαυρίζει ξαφνικά ολόκληρος ο ουρανός και να ξεσπάει η μπόρα όλο βροχή και φωτιά πάνω στη γη τη διψασμένη...

Ο Ρασκόλνικωφ, φοιτητής της Νομικής στην Αγία Πετρούπολη, διακατέχεται από την αντίληψη ότι έχει κάθε δικαίωμα να εγκληματεί για το καλό της ανθρωπότητας και ενάντια στην κοινωνική αδικία...

Ο σημαντικός Ρώσος συγγραφέας Αλεξάντρ Κουπρίν με τους Λαιστρυγόνες μας δίνει έναν φωτεινό κύκλο κύκλο διηγημάτων, που εκτυλίσσονται στην Μπαλακλάβα, έναν τόπο που είναι «κάτι ανάμεσα σε κωμόπολη και ψαροχώρι», σε μια γωνιά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας όπου κυριαρχεί το ελληνικό στοιχείο από τα πανάρχαια χρόνια...

Στη Ρωσία, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση...

Με αφορμή το πραγματικό περιστατικό ενός «συνηθισμένου» ερωτευμένου ζευγαριού που αναζητά εξόριστο την τύχη του, ο Λέων Τολστόι δράττεται της ευκαιρίας να συνταχθεί με τον πολωνικό λαό και να στηλιτεύσει την απάνθρωπη πολιτική των τσάρων που είχαν μετατρέψει τη Ρωσία σε κάτεργο, όχι μόνο για τον δικό τους λαό αλλά και για τους όμορους, όπως ήταν ο πολωνικός...

Ο ήρωας του Αγκέεφ, επηρμένος, δανδής, θεωρεί πως χάρη στην πνευματική του υπεροχή έχει δικαίωμα να αντιμετωπίζει τη ζωή επιπόλαια, αισθητικά· πως είναι κάποιο πλάσμα σπάνιο, ξεχωριστό, ανώτερο...

…Σωριάσαμε στην ψυχή μας ερείπια και στενάζει γιατί της λείπει ο αέρας… Μαξίμ Γκόρκη Το έργο πρωτοδημοσιεύτηκε το 1896 στο περιοδικό Новое слово (τχ...

Με «µπροστάρη» τον Αριστείδη Φόµιτς Κουβάλντα, µια ιδιόρρυθµη παρέα ανθρώπων της αγροτικής τάξης ξεκινούν τη δική τους επανάσταση εναντίον του ιδιοκτήτη ενός καταλύµατος στο οποίο συχνάζουν...

Ο Παζντνισόβ σκοτώνει τη γυναίκα του...

Πολ­λά από τα δι­η­γή­μα­τα ξε­κι­νούν με λε­πτο­με­ρή πε­ρι­γρα­φή του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, του και­ρού, των κτι­σμά­των, ως μια, ίσως, νο­σταλ­γι­κή δι­ά­θε­ση του συγ­γρα­φέα για την πα­τρί­δα του, από την οποία έλει­πε για πε­ρισ­σό­τε­ρα από είκο­σι χρό­νια...

«Πρόκειται για ένα ψηφιδωτό έργο, με καθεμιά από τις δεκαπέντε ψηφίδες του να σκιαγραφεί μια γλυκιά και μια πικρή πλευρά της ζωής· όχι όμως για να θολώσει τα όρια μεταξύ Καλού και Κακού, όπως προσπαθούν να κάνουν εδώ και χρόνια διάφοροι «εναλλακτικοί» συγγραφείς, συμπλέοντας με τις δυνάμεις της εποχής, που θέλουν πολίτες σε σύγχυση αξιών, για να μπορούν να τους χειραγωγούν προς την αιωνιότητα της κατανάλωσης, να τους δημιουργούν προβλήματα για να έρθουν μετά σαν άσπονδοι σωτήρες να τους τα «λύσουν»...

Ένας φουκαράς υπάλληλος έχει ένα µεγάλο όνειρο: να αποκτήσει ένα παλτό...