Νεοελληνική ποίηση

Κριτική μονογραφί...

ΣΙΩΠΗ Στόμα κλειστό...

Κι άρχισα να ουρλιάζω: «Είμαι ελεύθερος» μα στ’ ορκίζομαι, οι ελεύθεροι δεν χαίρονται, κλαίνε και τρέχουν προς το δάσος ξαφνικά όπου ένα δένδρο τους κρατάει συντροφιά, κι όταν λυπούνται αυτό τους παίρνει αγκαλιά και σαν στηθόξυλο τα στήθια τους προσέχει...

Σκηνικό ποίημα...

Όλα γεννιούνται απ’ τη σιωπή και όλα στην άκρατη σιωπή θα καταλήξουν...

Μέσα μας Ζει το Μυστήριο και το Βασίλειο της δικής μας Ποίησης...

-

Είμαι το ποίημα που γράφω...

Οι δυνατότητες δεν μεταφράζονται πάντα σε επιτυχίες αλλά ούτε και σε υποχώρηση μπροστά στις δυσκολίες...

Check in στα δωμάτια ξενοδοχείων Δύο άνθρωποι που χορταίνουν αγάπη σε ένα κρεβάτι Μια τηλεόραση που παίζει αδιάφορα Για να καλύπτει τους τριγμούς του έρωτα Μια συνάντηση περιορισμένης διαμονής Σε ένα δίκλινο βράδυ Κουβαλάμε το φως του δωματίου σε μια κάρτα Η καπνισμένη κουρτίνα προστατεύει από αδιάκριτο μάτι Τα ιδρωμένα σεντόνια που αλλάζει η καμαριέρα Τα άπλυτα της σχέσης που μπαίνουν μπουγάδα Δύο Ίκαροι με λιωμένα φτερά Τώρα κείτονται στο πάτωμα και αποκοιμιούνται καθώς κοιτιούνται...

Το σούρουπο, σαν ο ήλιος ερωτοτροπεί με τη θάλασσα, που είναι σαν διάφανο ζαφείρι, τα ψάρια από ασήμι βγαίνουν για να αρπάξουν το φεγγάρι που γεννιέται...

Θα προσπαθήσω να μην...

Η ποιητική συλλογή Η Ηχώ Των Ήχων, έκτη κατά σειρά, αποτελεί παραγωγή πολλών χρόνων, σύνοψη προβληματισμών της ποιήτριας και διαφόρων συζητήσεων για τα όσα δύσκολα ή, κατ'' άλλους, εύκολα συνέβησαν, καθώς πλέον ολοκληρώθηκε το α΄ τέταρτο της 3ης χιλιετίας...

Στις Αντηχήσεις της Αιωνιότητας, ο χρόνος αποκτά φωνή και ο λόγος γίνεται γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν...