Εκδόσεις Βακχικόν

Πολλές γενιές αναγνωστών γνωρίζουν το κλασικό ουκρανικό παραμύθι του σπουργίτη που σιγά σιγά γίνεται σοφός, μετά από μια σειρά προβλημάτων...

Το δεύτερο μέρος του αριστουργήματος του Λόιζε Κόβατσιτς ξεκινά με τον ήρωά μας, τον Μπούμπι, να κάνει και πάλι ζαβολιές στους δαιδαλώδεις δρόμους, στα εγκαταλελειμμένα χασάπικα και στους κινηματογράφους της Λιουμπλιάνα εν καιρώ πολέμου, μαζί με τους καβγατζήδες φίλους του...

Στο επίκεντρο των επτά διηγημάτων της συλλογής βρίσκεται η οικογένεια: μια οικογένεια μη συνειδητοποιημένη, μια οικογένεια που ενώνεται και χωρίζεται ξανά από τις περιστάσεις της ζωής, μια οικογένεια που θα μπορούσε να είναι αληθινή σε ένα αλλιώτικο σκηνικό...

Στις 26 Απριλίου 1986, στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ συνέβη ένα ατύχημα...

Η γιατρός Σόνια Κράιου ζει μια ευτυχισμένη ζωή με τον, επίσης γιατρό, σύζυγό της, Νταν, και τον γιο τους, Άλεξ...

Αυτό το ενδιαφέρον παραμύθι λέει για ένα μυρμηγκάκι που βρίσκει μια μέρα ένα τεράστιο μανιτάρι στο δάσος...

Ο 4ος αιώνας μ...

Τα τελευταία χρόνια έχω την τύχη να είμαι δάσκαλος εξαίσιων μαθητών...

Μικρασία, Σεπτέμβρης 1922...

Περνώντας μέσα από το μπαρ χαρτοπαιξίας και κρασοκατάνυξης, επιστρέφει από το σχολείο η Λορέτα, η κόρη της λαντζέρισσας, που μένουν μαζί στο πίσω δωμάτιο...

Ένας χήρος που θρηνεί για τον χαμό της νεαρής συζύγου του...

Από τα σοκάκια ενός ορεινού χωριού της Κύπρου τη δεκαετία του ’70 ως τις μεγάλες λεωφόρους μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής μητρόπολης, η Ελένη αφηγείται θραύσματα της ζωής της, εικόνες, ήχους και παραδόσεις μιας εποχής που πέρασε...

Αν ήξερα την ανηφόρα μου κι αν γνώριζα πως στην καρδιά σου δεν υπάρχω, τόσο χειμώνα δεν θα ξόδευα, για να σε πείσω πως ο κοκκινολαίμης τις νύχτες δεν κοιμάται...

Αναλαμπή πελώρια από μακριά που έρχεται, σημάδι πως κοντεύει ένα τέλος, που για τέλος νομίζουμε, σημάδι πως κοντεύει μια αρχή, που για αρχή δεν θα μοιάζει, το πρώτο ψέμα της ζωής μας εμείς σε εμάς το είπαμε...

Είμαι ένα ποτήρι γι’ απόψε...