Το ταξίδι στον Χρόνο και την Ιστορία συνεχίζεται!
Η Δανάη και ο Κένταυρος Χείρων θα ξεφύγουν από το λιοντάρι της Νεμέας με τη βοήθεια του Ηρακλή, θα δουν τον Θησέα με τον Μινώταυρο, θα συναντήσουν στην Ιθάκη τον πολυμήχανο Οδυσσέα και θα μιλήσουν με τον Λεωνίδα, όταν ήταν παιδί στην αγωγή! Ακόμα, θα παρακολουθήσουν τον δίκαιο Αριστείδη και τον εξοστρακισμό του όπως και την περίφημη δίκη του Σωκράτη...
Με την πεποίθηση ότι όσα άτομα μελετούν ή διδάσκουν ιστορία οφείλουν να εκτίθενται στις «ιστορικές κουλτούρες» και άλλων πολιτισμών πέραν του δικού τους, ο Woolf παραδίδει μια σύντομη ιστορία της ιστοριογραφίας με παγκόσμια οπτική και μεγάλο χρονικό εύρος...
Όταν ο Μουσολίνι αποφάσισε να κηρύξει πόλεμο στην Ελλάδα, ανέθεσε στον τότε διάσημο συγγραφέα και δημοφιλή δημοσιογράφο Κούρτσιο Μαλαπάρτε να επισκεφθεί τη χώρα μας...
Οι λόγοι για τους οποίους το γεγονός της κατακρήμνισης των γυναικών του
Σουλίου στο βάραθρο, τον Δεκέμβριο του 1803, απέκτησε στη φιλελληνική
Ευρώπη τόση μεγάλη απήχηχη δεν θα πρέπει να περιορίζονται απλά στη
συναισθηματική του απορροή και τη συγκινησιακή φόρτιση που προκαλεί,
ούτε και ότι συνιστά μια πράξη ύψιστης απόγνωσης που λειτουργεί
αντιστικτικά στην απομείωση των κανονιστικών πόρων του λόγου, αλλά
πρωτίστως στο ότι εμπεριέχει το πραττόμενο ιδεώδες της θυσιαστικής
αποδοχής του θανάτου υπέρ της ελευθερίας, άρα και έναν μεγαλύτερο βαθμό
αρτίωσης του ανθρώπου...
Όταν, σε επιστολή που του έστειλε, ο απελεύθερος Ήλιος τού έγραψε ότι τα θέματα της Ρώμης καθιστούν αναγκαία την παρουσία του, ο Νέρωνας του απάντησε από την Ελλάδα: «Αν και αυτή είναι η συμβουλή σου, και η ευχή σου είναι να επιστρέψω γρήγορα, θα έπρεπε μάλλον να με συμβουλεύεις και να εύχεσαι να επιστρέψω αντάξιος του Νέρωνα»...
Αιώνες ιστορίας ενός τόπου δεν αναπλάθονται
ασφαλώς από τα διαθέσιµα λεκτικά και γραπτά
σπαράγµατα –κάποιες φορές δεν επαρκούν για να
ανασυνθέσεις ένα και µόνο γεγονός του
παρελθόντος ούτε τα λεγόµενα αδιάσειστα
ντοκουµέντα–, µα θεωρούµε πως θα ήταν
ανεπίτρεπτο να µην αποδοθεί, χωρίς τοπικιστικές
εξάρσεις και ανώφελους ροµαντισµούς, κάθε
ψήγµα, γραπτής ή προφορικής µαρτυρίας, σ’ αυτές
και σ’ αυτούς τουλάχιστον που δεν θαµπώνονται
από τις ανέξοδες ποµφόλυγες και τις
αντιαισθητικές κορώνες των επετειακών
δεκάρικων κι αναζητούν στις αξεδιάλυτες σκιές των
άγριων, πράγµατι, κι απρόσιτων καιρών τα
αδιόρατα φάσµατα και τις ανείπωτες ιστορίες που
στοιχειώνουν ακόµα τη γενέθλια γη τους...