Ο Πρετς Ζόγκαϊ (Preç Zogaj) είναι γνωστός στη χώρα του ως ποιητής δύο εποχών: αυτής που συμπίπτει με τα τελευταία χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία, και εκείνης του δημοκρατικού ανοίγματος της χώρας μετά το 1990...
Ο Daw, ένας νεαρός που του αρέσει να γράφει ρίμες, έχει έναν στόχο: να βρει λεφτά και να μείνει κάπου μόνος του, μακριά από το τοξικό οικογενειακό του περιβάλλον...
Στο μετέωρο Βελιγράδι των δύο τελευταίων κρίσιμων δεκαετιών του 20ού αιώνα, και με φόντο τις ιστορίες των γονιών και των παππούδων τους, πέντε έφηβοι μεγαλώνουν και διαμορφώνουν τις κοινωνικές και πολιτικές τους αντιλήψεις σαν σε βίους παράλληλους...
Δύο φωνές, δύο ανθρώπινες υπάρξεις, άλλοτε ως φωνές ενός χορού αρχαίας τραγωδίας, άλλοτε ως η φωνή του κορυφαίου, του τραγικού ήρωα ή ενός προφήτη, συναντιούνται στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής...
Ένας καθρέφτης που μιλάει και μια κάλτσα που ψάχνει το χαμένο της ταίρι ανοίγουν και κλείνουν, αντίστοιχα, ένα τοπίο που πλάστηκε από παιδιά για να διαβαστεί από ενήλικες...