Ένας άντρας που φοράει μια κάλτσα για να κρύψει το κομμένο του χέρι, ένας μουσικόφιλος γιαουρτάς, μια ιστορία από το νεκροταφείο, αυτόχειρες σε κοινή θέα, μια αναπάντεχη έκρηξη, ένα ζώο που οδηγείται στην ευθανασία, μια Κινέζα, ένα νεκρό κορίτσι...
Σε ένα ήσυχο χωριό της Σλοβενίας, ένα αγόρι ζει απομονωμένο εξαιτίας της νοητικής αναπηρίας που το καθιστά διαφορετικό στα μάτια των άλλων – αλλά όχι λιγότερο ευαίσθητο...
Τούτος ο κόσμος γέρασε και δεν αλλάζει
άγρια η όψη του στο φως και με τρομάζει
βαθιά κρυμμένη μέσα του μια αγάπη ψεύτρα
υφαίνει τ’ άδικο κρυφά, έξω από τα μέτρα
Μαρίνα Δημήτρουλα
Αγαπημένο μου πουλί
τώρα που αλλάξαν οι καιροί
σου στέλνω με τα κύματα
όλα σου τα φταιξίματα
Ηλιάννα Λυκούδη
Μην κοιτάς που τελειώνει το έργο
είναι νύχτα κι ο χρόνος σωπαίνει...
Ο αναγνώστης και η αναγνώστρια της ελληνικής μετάφρασης δεν διαβάζει μόνο τα ποιήματα του Τζιμπράν Σαάντ, αλλά γίνεται κοινωνός συριακών ιστοριών, εθίμων και παραδόσεων, περπατά στους δρόμους συριακών πόλεων που ο ποιητής ξαναδημιουργεί με τις λέξεις του, ακούει βομβαρδισμούς, κλαίει για τους νεκρούς του πολέμου,
Ένας διανοούμενος πενηντάρης που μοιάζει με τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο ζει ολομόναχος σε ένα σπίτι που έχει μόνο βιβλία και διάφορα άλλα ύποπτα πράγματα...
Ο Όμηρος Αρτεμίου μεγαλώνει στη Λύση, ένα ζωντανό αλλά ταραγμένο χωριό της κυπριακής υπαίθρου, την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ και των πρώτων χρόνων της ανεξαρτησίας...
κρεβάτι γεμάτο λουλούδια κλειστά παραθυρόφυλλα μα τα διαπερνάει το φως ένα τέλος που δεν θα έρθει ποτέ φθηνά τσιγάρα με καφέ με δυο ζευγάρια χέρια για παρέα παράνομες αλκοολικές σκέψεις σε εποχή ποτοαπαγόρευσης ασπρόμαυρες φωτογραφίες να γεμίζουν τους τοίχους με έρωτα
νύχτες λουσμένες με τα φώτα της σιωπής
Η Λάουρα Πρατς, μεσίτρια, σε μια προσπάθεια να ανελιχθεί επαγγελματικά, αποφασίζει να θυσιάσει τις καλοκαιρινές της διακοπές και να ταξιδέψει στην Αγγλία για να κάνει εντατικά μαθήματα στη γλώσσα...