Ένας άνθρωπος καταλήγει απάνθρωπος μόνο και μόνο από αντίδραση. Ένας άνθρωπος που κουβαλά μέσα του την καταπίεση των παιδικών του χρόνων. Ένας άνθρωπος που ποτέ δεν έχει νιώσει χαρά, που ποτέ δεν επέτρεψε στα συναισθήματά του να εκδηλωθούν, μεταμορφώνεται σε τέρας. Οι πληγές, οι φόβοι και τα απωθημένα χορεύουν μέσα του. Κι εκείνος, για να επουλώσει το τραύμα, κάθεται αναπαυτικά στην αγαπημένη του μοναδική πολυθρόνα και ξεσπά ανελέητα στα θύματά του. Μπορεί θύτης και θύμα να συνυπάρξουν στο ίδιο σώμα; Για πόσο είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να αντέξει και τους δύο ρόλους; Η Μαρία Σταυροπούλου γράφει ένα μυθιστόρημα–ψυχογράφημα όπου οι ενοχές, οι εφιάλτες και οι εσωτερικοί δαίμονες συμπλέκονται με την πραγματικότητα. Μια καταβύθιση στις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης· θα καταφέρει άραγε ο ήρωας να φτάσει στη λύτρωση;