κρεβάτι γεμάτο λουλούδια κλειστά παραθυρόφυλλα μα τα διαπερνάει το φως ένα τέλος που δεν θα έρθει ποτέ φθηνά τσιγάρα με καφέ με δυο ζευγάρια χέρια για παρέα παράνομες αλκοολικές σκέψεις σε εποχή ποτοαπαγόρευσης ασπρόμαυρες φωτογραφίες να γεμίζουν τους τοίχους με έρωτα νύχτες λουσμένες με τα φώτα της σιωπής κορμιά κόμποι ναυτικοί σπίτι δίχως χρώματα στους τοίχους τα χρώματα είναι για αυτούς που δεν έχουν δικά τους λέξεις καταργούνται και γεννιούνται άλλες γιατί οι υπάρχουσες δεν αρκούν πολλαπλασιασμός ανθρώπινων αισθήσεων διαίρεση καθημερινός τρόπος ζωής εποχή του διαφωτισμού σαράντα χρόνια μετά κάποια θα έλεγαν ότι η ζωή τους είναι κινηματογραφική δεν είναι όμως γιατί δεν θα τη ζήσουν ποτέ. Φαντασία