Ο αναγνώστης και η αναγνώστρια της ελληνικής μετάφρασης δεν διαβάζει μόνο τα ποιήματα του Τζιμπράν Σαάντ, αλλά γίνεται κοινωνός συριακών ιστοριών, εθίμων και παραδόσεων, περπατά στους δρόμους συριακών πόλεων που ο ποιητής ξαναδημιουργεί με τις λέξεις του, ακούει βομβαρδισμούς, κλαίει για τους νεκρούς του πολέμου, βλέπει τον έρωτα να προσπαθεί να επιβιώσει και να λάμψει μέσα στο χάος, ακολουθεί τον ποιητή στα ταξίδια και στις μνήμες του, αγαπάει τα αγαπημένα του πρόσωπα και τοποθετείται στους δρόμους της Γαλλίας και της Σουηδίας μέσα σε λίγες σελίδες. Εικόνες σκληρά ρεαλιστικές και μελαγχολικά ονειρικές συνυφαίνονται, αποκαλύπτοντας την αντιφατική σύνθεση της ζωής: έρωτας και θάνατος, ματαιότητα και αντίσταση, παροδικότητα κι ελπίδα, ανυπαρξία και ζωή. Εσύ, στρατιώτη, στόχευσε στους λαιμούς των παιδιών και πρωτίστως στη απαλή λευκή σάρκα των μωρών· […] στόχευσε και πρόσεξε: οι νεκροί εραστές στη Χομς κάθε μέρα ανταλλάσσουν τον χειμώνα με φιλιά.