Εκδόσεις Βακχικόν

Ωραία λέξη! Της πρέπει να γίνει ποίημα...

Γεννήθηκα millennial...

Δύο φωνές, δύο ανθρώπινες υπάρξεις, άλλοτε ως φωνές ενός χορού αρχαίας τραγωδίας, άλλοτε ως η φωνή του κορυφαίου, του τραγικού ήρωα ή ενός προφήτη, συναντιούνται στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής...

Η αντίστροφη μέτρηση για τη βιωσιμότητα της Γης έχει ξεκινήσει...

Κι έτρεξε ένα και μόνο δάκρυ από το βλέφαρό σου...

Οι συμμαθητές του δεν έπαιζαν μαζί του...

Η ιστορία δύο αντρών, του Ιορδάνη και του Λίνου, δεμένων με ένα μυστικό που γεννήθηκε στην εφηβεία...

Ένας καθρέφτης που μιλάει και μια κάλτσα που ψάχνει το χαμένο της ταίρι ανοίγουν και κλείνουν, αντίστοιχα, ένα τοπίο που πλάστηκε από παιδιά για να διαβαστεί από ενήλικες...

Ένας άντρας που φοράει μια κάλτσα για να κρύψει το κομμένο του χέρι, ένας μουσικόφιλος γιαουρτάς, μια ιστορία από το νεκροταφείο, αυτόχειρες σε κοινή θέα, μια αναπάντεχη έκρηξη, ένα ζώο που οδηγείται στην ευθανασία, μια Κινέζα, ένα νεκρό κορίτσι...

Ξεχάστηκε και η στάθμευση, χάθηκαν κι οι σταθμοί...

Ένας εσωτερικός μονόλογος με 36 σκηνές–κεφάλαια πάνω σε υπαρξιακές ανησυχίες και ποικίλα ζητήματα που μας απασχολούν...

Ένας άνθρωπος καταλήγει απάνθρωπος μόνο και μόνο από αντίδραση...

Σε ένα ήσυχο χωριό της Σλοβενίας, ένα αγόρι ζει απομονωμένο εξαιτίας της νοητικής αναπηρίας που το καθιστά διαφορετικό στα μάτια των άλλων – αλλά όχι λιγότερο ευαίσθητο...

Τούτος ο κόσμος γέρασε και δεν αλλάζει άγρια η όψη του στο φως και με τρομάζει βαθιά κρυμμένη μέσα του μια αγάπη ψεύτρα υφαίνει τ’ άδικο κρυφά, έξω από τα μέτρα Μαρίνα Δημήτρουλα Αγαπημένο μου πουλί τώρα που αλλάξαν οι καιροί σου στέλνω με τα κύματα όλα σου τα φταιξίματα Ηλιάννα Λυκούδη Μην κοιτάς που τελειώνει το έργο είναι νύχτα κι ο χρόνος σωπαίνει...

Αυτό το βράδυ, δεν υπάρχει ταλέντο να διχάσει τη μοίρα μας...