Εκδόσεις Βακχικόν

Η Στέλλα περιμένει τη μεταφορική...

Ο Μικροραμφούλης είναι ένα τόσο δα πουλάκι που ζει πάνω σε έναν… ιπποπόταμο! Είναι περήφανος για τον μεγάλο του φίλο, τόσο που προσπαθεί να του μοιάσει, γρυλίζοντας, μάλιστα, δυνατά σαν αυτόν...

Καθώς περπατά, ο οδοιπόρος συνδιαλέγεται με το περιβάλλον και με τις εμπειρίες του: αντικείμενα που συναντά, σκέψεις για ήρωες της μυθολογίας, για την Ιστορία, μνήμες του παρελθόντος, ήχους που συνήθως παραβλέπονται μέσα στον θόρυβο της καθημερινότητας, και μαθαίνει να βλέπει λεπτομέρειες που αλλιώς θα χάνονταν...

«Ευλογητός ει κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματά σου»...

Φτάνει όμως, σκέφτηκε, φρενάροντας τους λογισμούς του...

Το αρχαίο κλειδί είναι ένα παραμύθι για μεγάλους...

Κύπρος, 28 Απριλίου 2024...

Το παρελθόν μάς περιτριγυρίζει, άλλοτε σαν σμήνος πολύχρωμων αποδημητικών πουλιών και άλλοτε σαν αγέλη σκύλων...

Σε αυτά τα διηγήματα αποτυπώνεται απτά η ήττα του ανθρώπου στην ίδια του την αποστολή, στη δημιουργία μιας ισότιμης, δίκαιης και ελεύθερης κοινωνίας...

2030, Φιλαδέλφεια...

Εμείς της γης οι κολ...

Σε ένα δυστοπικό μέλλον, η Τάξη, ένα δικτατορικό καθεστώς, εξουσιάζει τη χώρα...

Η σαρανταεννιάχρονη Παναγιώτα ζει μία φαινομενικά ήρεμη ζωή με τον άντρα της, Φώτη, πενήντα τριών χρόνων, σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Θεσσαλίας...

Και είναι και αυτές οι νύχτες που ξέρω ότι εκεί σκοτώνουν παιδιά Φωτοστέφανα μοιράζονται αβέρτα με το στανιό πάνω από Τόπους Άγιους Μες στο σαλόνι μου οι τοίχοι στενεύουν Το ρολόι σταματά και οι δείκτες κάνουν κύκλους σε παρελθόντα χρόνο Ο Πιλάτος «νίπτει τας χείρας» του και χιλιάδες σταυροί καρφώνονται σε χώμα νωπό Ο αέρας ξάφνου μυρίζει σάρκα καμένη και φόβος ξεσπά σε κύματα κρύου ιδρώτα κάπου ανάμεσα απ’ τους κροτάφους και μια ψυχή από καιρό ακουμπισμένη στο κομοδίνο της ιστορίας δίπλα απ’ το κρεβάτι μου...

[…] Σε γαλανόλευκα ταξίδια να οδεύεις, με οδηγό σου έναν Αυγερινό, που αθόρυβα βλέπει από μακριά, φλερτάροντας με την Πούλια του, όπως εσύ φλερτάρεις με το πάθος, και η Κύπρος, με την ελευθερία...