Σουλτάν Γιαράι (Sultan Yaray) 1971
ΜΗ ΦΟΒΆΣΑΙ
Μη με φοβάσαι
τα θλιμμένα βλέμματα είναι ξύπνημα της καρδιάς ενός δειλού
δεν μπορώ να αντισταθώ
το μυαλό μου θα χαθεί στις καταιγίδες
μη φοβάσαι
μη σκίζεις τη σημαία της λαχτάρας
ας γεμίσουν δάκρυά τα μάτια σου
μη φοβάσαι
μη θυμώνεις με τα αστέρια των ελπίδων μου
μην είσαι ένα πικρό χαμόγελο
μη σκοτώνεις τον άγγελο της αγάπης
μην τσακίζεις την περηφάνια της αγάπης
μη σπαταλάς τη ζωή μου σε ένα θλιβερό φθινόπωρο
μη φανερώνεις τις πληγές και τους πόνους μου
θυμήσου το φως της καρδιάς μου
ας μην ξεδιψάσεις για τα φιλιά μου
μη φοβάσαι
μη με φοβάσαι
**
Ναρίν Γιουκλέρ (Narîn Yukler) 1988
ΠΑΡΑΜΎΘΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΎ
το νερό δεν αγγίζει τις φυλές της ερήμου
τα πόδια κινούνται με τον καυτό άνεμο
οι σάκοι από το βάρος αφήνουν ίχνη
αργά αργά σκίζεται η άμμος
απλώνω τη γλώσσα μου ώς το πίσω μέρος του χάλκινου πιάτου
τα χέρια μου δυο μονοπάτια για τα χελιδόνια
οι παλάμες μου βυθισμένες στην έρημο
μυστικά και προσευχές φανερώνονται από το πρόσωπό μου
είμαι σαν σπίτι με γκρεμισμένους σοβάδες
οι πληγές στο στήθος μου στέκονται όπως οι τοίχοι
τα δέντρα στηρίζονται στην άγονη γη
από τα αδύναμα κλαδιά τους ξεκινάει η σάρα6
όποιο κλαδί σαπίσει
όποιο πρόσωπο κιτρινίσει
το ευλογώ
άγιοι έρχονται σ’ αυτά τα δέντρα να εξομολογηθούν
τους φιλάω με ζεστασιά...
Η νουβέλα Φυλακή εκδόθηκε το 1919 από τον εκδοτικό οίκο Erich Reiss Verlag στο Βερολίνο και προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στα λογοτεχνικά τεκταινόμενα της εποχής...
ΗΔΟΝΙΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ
Ευλογία απ’ τον χρόνο και στον τόπο
στον πιστό δρόμο με δόξες των δώρων
απ’ τα μυθικά, απ’ τα συνεχόμενα πάθη
κι απ’ τα λάθη που ακόμα με γαλουχούν...
Υπάρχουν εικόνες που ξυπνούν ένα ακαριαίο συναίσθημα, που κεντρίζουν την ψυχή, ενώ ο νους, ως πειθήνιος υπηρέτης, εργάζεται να βρει και να συντάξει τις λέξεις στην αρμονία που εκείνες καρτερούν και μάλλον επιβάλλουν...
J 365
Τολμάς να δεις Ψυχή σε Πυράκτωση Λευκή;
Τότε κρύψου πίσω από την πόρτα —
Κόκκινο — είναι της Φωτιάς το κοινό χρώμα —
Σαν όμως πυρωμένο το ορυκτό
Της Φλόγας τη συνθήκη έχει νικήσει
Τρέμει κι απ’ το Καμίνι βγαίνει
Δίχως χρώμα, μόνο το φως
Λάμψης αμύρωτης...
« Πρόκειται για δυο γυναίκες εντελώς διαφορετικές έως και αντίθετες μεταξύ τους… Στην προσπάθεια μου να τις καταλάβω καλύτερα και κυρίως να κατανοήσω τους λόγους που είναι έτσι, αποφάσισα να με λετήσω τον τρόπο που μεγάλωσαν, όλα τα γεγονότα και τις εμπειρίες που τις έκαναν τις γυναίκες που είναι σήμερα...