Πρωταρχικός στόχος του ανά χείρας βιβλίου, το οποίο γράφτηκε στα ισπανικά και μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα αγγλικά από τον Αμερικανό αναρχικό συγγραφέα και εκδότη Τσαζ Μπουφ, είναι να συμβάλει στη διάλυση μύθων ή παρανοήσεων περί της περιβόητης «επαναστατικής» Κούβας, ένα μύθευμα που δεν έπαψε ποτέ να προω-θείται από ένα σημαντικό τμήμα παλαιών και νέων ακτιβιστών όλου του φάσματος των ριζοσπαστικών ομάδων ή τάσεων, συμπεριλαμβανομένων και αναρχικών...
Ο αναρχισμός, πρoτού αποκτήσει την ηθική του διάσταση με τον Μπακούνιν και την πολιτική του με τον Κροπότκιν, υπήρξε με τον Προυντόν μια συνεκτική φιλοσοφία, μια φιλοσοφία της εμπειρίας...
Γεωγράφος, νατουραλιστής, εξερευνητής,
στρατευμένος και θεωρητικός του
αναρχοκομμουνισμού, ο Πιοτρ Κροπότκιν (1842-
1921) εναντιώθηκε στο όραμα μια κοινωνίας που
διέπεται από τον ανταγωνισμό...
Αξίζει να σημειώσουμε πέρα από την ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα προσέγγιση της σχέσης του Νίτσε με τον αναρχισμό και την εξέταση της εξέγερσης του 2008 από μια τέτοια σκοπιά, το βιβλίο με απόφαση του συγγραφέα και του εκδοτικού θα συνεισφέρει και στην οικονομική υποστήριξη κρατουμένων, διωκόμενων και άλλων κινηματικών υποθέσεων, καθώς μέρος των εσόδων θα διατεθεί για αυτούς τους σκοπούς...
Το δοκίμιο "Πολιτική ανυπακοή" (1849) –ένα από τα σημαντικότερα κείμενα πολιτικού στοχασμού– καλεί τους Αμερικανούς πολίτες να αρνηθούν να καταβάλουν τη φορολογία που τους είχε επιβάλει η τότε κυβέρνηση του Τζέιμς Πολκ, κυβέρνηση που αποδεχόταν τη δουλοκτησία ως νόμιμο δικαίωμα και είχε το 1846 κηρύξει πόλεμο στο Μεξικό, με σκοπό να επεκτείνει τη δουλεία σε περιοχές που θα κατακτούσε...
Σε αυτό το βιβλίο, η Clarita Kalimocio, με τρόπο ευσύνοπτο, παρουσιάζει τις βασικές θέσεις των θεωρητικών του αναρχισμού σχετικά με τον ρόλο του ερωτισμού, του συναισθήματος και του σώματος στη διαμόρφωση τόσο της κοινωνικής πραγματικότητας, όσο και της μελλοντικής κοινωνίας που επιδιώκει να οικοδομήσει ο αναρχισμός...
Σε μια εποχή όπου κυρίαρχα σύμβολα είναι οι λογότυποι και τα σήματα εταιρειών και προϊόντων, τα σύμβολα της αναρχίας όχι μόνο διατηρούν την υψηλή αναγνωρισιμότητά τους, αλλά συχνά εμπλουτίζονται με νέες παραλλαγές, προκειμένου να εκφράσουν τις ιδιαίτερες τάσεις και τα ρεύματα των αντιεξουσιαστικών κινημάτων....
Όχι, πολίτες, όσο η κοινωνία θα εφαρμόζει το νόμο των αντιποίνων, όσο η θρησκεία και ο νόμος, ο στρατώνας και το δικαστήριο, η φυλακή και το βιομηχανικό κάτεργο, ο τύπος και το σχολειό θα εξακολουθούν να διδάσκουν την έσχατη περιφρόνηση της ζωής του ατόμου -μη ζητάτε από τους επαναστατημένους εναντίον της κοινωνίας αυτής να τις σεβασθούνε! Θα ήτανε σαν να απαιτείτε απ αυτούς σε καλοσύνη και σε μεγαλοψυχία ένα βαθμό απείρως ανώτερο από κείνον που έχει όλη η κοινωνία....