Αναστόπουλος Μπάμπης

Παπάδες που μύριζαν λιβάνι και χώμα...

Είναι ο έσχατος χρόνος ενός «ηλικιωμένου παιδιού» που πιέζει επιτακτικά για το χάραγμα στο χαρτί των αναμνήσεων και των πληροφοριών που κουβαλάει στους ισχνούς ώμους του οκτώ ολόκληρες δεκαετίες σχεδόν...

«...

Εγώ, τελών εν διαρκή χαρμολύπη, διάγω ήδη τον εκατοστόν τέταρτον ενιαυτόν από της ληξιαρχικής αποδημίας μου...