Γιάτα Χριστίνα

Μπορεί μια νεράιδα...

«Είχε ανθίσει, παιδιά µου, κάποτε, πριν πολύ καιρό, µια παπαρούνα µοναχή της, πάνω σε έναν βράχο κρύο, µακρινό…» Άρχισε να διηγείται ο παππούς Νέστορας, που είναι καλός παραµυθάς, στα εγγονάκια του, την Ορσαλία και τον Φαίδωνα, που έχουν πάει στο χωριό για να τον επισκεφτούν και να περάσουν µαζί του µια αξέχαστη ηµέρα! Θα τον βοηθήσουν στις δουλειές του αγρού, θα περάσουν µέσα από καταπράσινα χωµάτινα µονοπάτια, θα εξερευνήσουν µαζί την εξοχή και θα µάθουν για τη µοναχική παπαρούνα του βράχου… Ένα παραµύθι που µιλάει για την αξία της αποδοχής και τον κύκλο της ζωής...