Γκίκα Ελένη

«Πεθαίνουμε στα σαράντα από μια σφαίρα στην καρδιά που τη φυτέψαμε όταν ήμαστε είκοσι»...

ΑΝΑΣΤΕΝΑΡΙΑ Κανείς μας δεν κατάλαβε πως χορεύαμε σ’ αναμμένα κάρβουνα και τα καμένα πόδια μας την άλλη μέρα φανήκανε όταν πια ούτε κάρβουνα ούτε στάχτες...

Σε μια παραθαλάσσια πόλη μια γυναίκα, φωνάζοντας τα ξόρκια της, πέφτει επάνω σε ένα δολοφονημένο κορίτσι...

Τριάντα ένα ποιήματα και μια διαπίστωση που έφτασαν από μακριά...

«Τούτο το καλοκαίρι κλείνω τα πενήντα/ ο θάνατος ασταμάτητα με ροκανίζει»...

Όλα τα θαυµαστά συµβαίνουν τα κυριακάτικα µεσηµέρια, το έχετε προσέξει; Ζωντανεύουν τα παραµύθια, συναντάµε καλές µάγισσες και οι κούκλες έρχονται να µας βρουν....