Αν υπάρχει μια δεκαετία στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας, η οποία συμπυκνώνει και συναιρεί τις αρετές με τα πάθη, το έπος με το όνειδος, το ζενίθ με το ναδίρ, δεν είναι άλλη από τη δεκαετία του ’40...
Ο μύθος με βοηθά να αντέχω, για να προσεγγίζω ζητήματα σκοτεινά, δυστοπικά, που φέρνουν τον άνθρωπο στα όριά του, που ξεσηκώνουν τη σκοτεινιά και την αγριότητα, ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο διαχρονικά, σχεδόν εμμονικά επομένως σύγχρονα...