Το βιβλίο –προϊόν συστηματικής έρευνας σε πρωτογενείς πηγές– έχει τον χαρακτήρα βιβλιογραφικού κριτικού οδηγού και χαρτογραφεί/τεκμηριώνει τις αποτυπώσεις του ομοερωτισμού στον χώρο της Τέχνης (γράμματα, θέατρο, κινηματογράφος, μουσική, εικαστικά, τηλεόραση), κατά τον εικοστό και εικοστό πρώτο αιώνα...
Ο ήρωας, σε διαρκή πάλη με τον εαυτό του, και με ένα απρόσωπο σύστημα που τον ισοπεδώνει καθημερινά, επιζητεί την καλή ζωή, στην ψυχρή μεγαλούπολη όπου μετά βίας επιβιώνει με την οικογένειά του...
Μπορεί να υπάρξει τέχνη μετά το Άουσβιτς;
Αντιμέτωπος με το πιο πάνω ερώτημα που ο Αντόρνο έθετε αρνητικά αλλά και με το φάσμα ενός Πολίτη Καίην, μοναχικό εγώ, επίκεντρο των βασιλείων της παντοδυναμίας του ενός κοινωνικού σύμπαντος που γέρνει στο λυκόφως, μέσ΄΄ στο κοσμικό σύμπαν σαν προανάκρουσμα μιας ονειρεμένης αυγής, βλέποντας αυτό το όραμα να ρέει σαν ένας ατεμάχιστος οπτικός ωκεανός στην οθόνη του κινηματογράφου κι ακούγοντας την αρχετυπική φωνή του μεγάλου δασκάλου Πασκάλ...
Η παρούσα έκδοση εξερευνά τη συνάντηση των ψηφιακών μέσων με τις παραστατικές τέχνες, καθώς και την πρόσληψη της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας στην ψηφιακή εποχή...