Ανακατεμένες μες στο χρυσάφι του τελευταίου ήλιου, έπεσαν για καλά οι σκιές απ’ τα σύννεφα του απογεύματος, που προμηνούν πάντα βροχή λυτρωτική στη Θεσσαλονίκη...
Υπάρχει άραγε αληθινή φιλία ανάμεσα στις γυναίκες;
Η Μυρσίνη και η Άννυ θα συναντηθούν για να αποδείξουν το μεγαλείο της γυναικείας φιλίας! Η Μυρσίνη είναι συντηρήτρια έργων τέχνης, ερασιτέχνης ζωγράφος, ρομαντική και ονειροπόλα η οποία ζει μέσα από τα χρώματα θα γνωρίσει την Άννυ, όταν σχεδόν ο μισός κόσμος της θα έχει καταρρεύσει...
Ζώντας την ψυχανάλυση
Από τη θεωρία στην εμπειρία
Το βιβλίο Ζώντας την ψυχανάλυση αποτελεί το αποκορύφωμα μιας δεκαετούς εργασίας ενός εκ των κορυφαίων ψυχαναλυτών της εποχής μας...
Ως διαδικασία (και όχι ως αλγόριθμος) η συμβολή του έμμυθου θεάσθαι και του έλλογου θεωρείν παραπέμπει στην συντονία εκείνη του μύθου και του λόγου εντός του πεδίου της οποίας η προσαγόρευση του πράγματος λαμβάνει την διάσταση της προσαλήθευσης του σημαίνοντος...
Κάθε άνθρωπος θα κληθεί να απαντήσει στο μείζον υπαρξιακό ερώτημα: τι υπάρχει, και προπαντός γιατί υπάρχει με τον συγκεκριμένο τρόπο; Κάθε απάντηση στο ερώτημα αυτό συνιστά μια συγκεκριμένη αντίληψη για τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό και, κατ᾽ επέκταση, με τον εαυτό του, τον συνάνθρωπό του και τη φύση...
Σκοπός της συγγραφέως μέσα από το βιβλίο της, είναι να οδηγήσει τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι, στην ανυπότακτη σκέψη του μεγάλου Κρητικού, ιδωμένη μέσα από τους σημαντικότερους σταθμούς της ζωής του: τη σύγκρουσή του με το σύστημα της θρησκείας της εποχής του, την υψιπετή σκέψη της Ἀσκητικῆς, την πίστη του προς την Ανάσταση και κυρίως το πρόσωπο του Χριστού που γοήτευσε και συγκλόνισε την ύπαρξη του συγγραφέα...
- Τι σημαίνει να πράττουμε σωστά στην καθημερινή ζωή;
- Πώς συνδέονται οι επιλογές μας με τον εαυτό μας, τους άλλους και τον κόσμο γύρω μας;
Στο Περὶ Καθηκόντων ο Ιεροκλής προσεγγίζει αυτά τα ερωτήματα με άμεσο και πρακτικό τρόπο, μετατρέποντας τη φιλοσοφία σε οδηγό για τη ζωή...
Τι θα γινόταν εάν ένα απλό τηλεφώνημα άλλαζε τα πάντα;
Αν στην άλλη άκρη της γραμμής δεν βρισκόταν ένας άνθρωπος –ούτε καν ένας εξωγήινος– αλλά ένα ον από ένα σύμπαν τελείως ξένο προς το δικό μας; Ένα σύμπαν χωρίς ύλη...
Οι δύο βιολίστριες, έπαιζαν με μεγάλο ενθουσιασμό τα κομμάτια, η μία, μάλιστα, ήταν τόσο εκφραστική, που κουνούσε ολόκληρο το σώμα της καθώς έπαιζε, χόρευε, χοροπηδούσε, πανηγύριζε, λες και βρισκόταν σε μεγάλη γιορτή, ενώ η άλλη, διοχέτευε όλη την εκφραστικότητα του σώματός της στο υπέροχο, μόνιμο μειδίαμα των χειλιών της, που κάποτε άνοιγε για λίγο σε πλατύ χαμόγελο και ύστερα μαζευόταν πάλι σε υπαινικτικό μειδίαμα, τόσο φωτεινό και τόσο λαμπερό, που ήσουν βέβαιος για το πόσο ευτυχισμένη ένιωθε εκείνη την ώρα η γυναίκα που ερμήνευε μπαρόκ μουσική με το βιολί της...