Ατρειδών Κύκλος

Το κλασικό αυτό έργο αφηγείται το περιπετειώδες οδοιπορικό του μοναχού Σαντζάνγκ και των τριών μαθητών του, από την Κίνα στην Ινδία, για να πάρουν τις βουδικές γραφές...

Περιπλανιέμαι στο κενό σαν τη νιφάδα του χιονιού που στροβιλίζεται στ’ αγέρα τις θωπείες Ένας σύγχρονος άνθρωπος Ευνούχος εξ αγχιστείας Αποκομμένος απ’ τη θάλπη ενός πυρίσπορου θεού Αν είχαν τα σπίτια τα παλιά φωνή κι αυτός ο τόπος που έλαχε να σε κληρονομήσει Μια κούφια ώρα, την ώρα της αφύπνισης Θα εκμυστηρεύονταν πως εκπορεύεται το φως το ανέσπερο Θα ψιθύριζαν πως χρωματίζουν οι ουράνιες μανιέρες το ανέλπιστο, το θαύμα Θα αναφλέγονταν πάνω στον λευκό καμβά της απροσδιοριστίας Κομμάτια από αστρόσκονη στα βάθη του αιώνα Μια στάλα αγάπη πλέρια ευγνωμοσύνη μα πιότερο εμπιστοσύνη στου κόσμου την απέθαντη ροή Περιπλανιέμαι σαν το νερό Απομακρύνομαι απ’ αυτό που δεν είμαι πια και πλησιάζω πιο κοντά σ’ αυτό που δεν ξέρω ακόμα Μεγάλος είναι ο κόσμος και δεν μπορώ να βρω το στίγμα μου...

ΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ του λογοτέχνη και θεατρανθρώπου Κωνσταντίνου Χρηστομάνου που καθόρισε τη νεοελληνική δραματουργία...

25 Νοεμβρίου 1955 Η ημερομηνία της γέννησής μου...

«Λοιπόν, δαιμόνιε», πήρε τον λόγο η Ήρα, «πες μου, τι σκέπτεσαι γι’ αυτές τις ψυχές που αναζητά μανιωδώς η μία την άλλη; Να σου πω εγώ τι σκέπτεσαι», τον πρόλαβε, πριν απαντήσει ο Δίας...

Σύμφωνα με τον Αισχύλο, Ερινύα και Κατάρα είναι ένα και το αυτό, αφού και η Κατάρα έχει όμοια με τις Ερινύες ολέθρια συμπεριφορά...

«Φίλοι μου, Αν δείτε τη μητέρα μου και ρωτήσει για μένα, προς Θεού μη σας ξεφύγει και πείτε ότι ασχολούμαι με την πολιτική! Άστε την να νομίζει ότι εργάζομαι ακόμα πιανίστας σε μπουρδέλο» Μαρκ Τουέιν «Όταν έγινα 15 χρόνων σταμάτησα τη μόρφωσή μου γιατί έπρεπε να πάω σχολείο» Μπέρναρ Σόου «…Και ενώ η Ιωάννα ενόθευε έτσι το Πιστεύω, πολύ συχνά, όταν ξεκολλούσε από την αγκαλιά του φίλου της μετά από μια τρισευτυχισμένη νύχτα, της συνέβαινε να μεταβάλλει το Πάτερ ημών κι αντί για τον « άρτο τον επιούσιο, να ζητά από τον Ουράνιο Πατέρα, τον «Φλώρο τον επιούσιο»...

Η Ελένη είναι σύμβολο αδικημένης ομορφιάς...

Το όμορφο άφθαρτο Διαμάντι δημιουργείται περνώντας από μια τεράστια πίεση...

Σε μια αφέγγαρη νύχτα (φανταστείτε) σε μια σκοτεινή σπηλιά, στο «άντρον τού Πανός» απέναντι από την Ακρόπολη (στου Φιλοπάππου) μεθυσμένοι από λιβάνια, «ξίδια» και άλλα αφροδισιακά ο Ξούθος και η Κρέουσα μυούνται στον έρωτα και περνάνε από την εφηβεία στην ενηλικίωση...

Ο ΖΟΛΑ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ Είχε μια έκφραση καλόβολη, φιλική, μεσογειακή, που θύμιζε γιατρό και μάλιστα παθολόγο γιατρό του περασμένου αιώνα, από εκείνους που μπαίνοντας το βράδυ μέσα στα σπίτια των αρρώστων ήταν σα ν’ άναβαν τη λάμπα με την παρουσία τους, γιατί εδημιουργούσαν αμέσως μα ατμόσφαιρα ανανεωμένης εμπιστοσύνης στη ζωή, γεμάτη ανακούφιση...

Ένα διαφορετικό παιδικό για την διαφορετικότητα και την ομοφοβία...

Ο έρωτας μέσα από τα κείμενα της Στέλλας Μπελιά ανήκει στον ευρύτερο χώρο της φιλοσοφίας και συγγενεύει άμεσα με την τέχνη...

Τα “Τραγούδια της Βιλιτώς” χαρακτηρίστηκαν ως ένα από τα κλασικά αριστουργήματα της ερωτικής λογοτεχνίας, µε τεράστια επιρροή στις αναπαραστάσεις και θεωρήσεις της σεξουαλικότητας κατά τον 20ό αιώνα...

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1893 στο θέατρο Χάιμαρκετ του Λονδίνου και εκδόθηκε την ίδια χρονιά...