Πινελιές σκέψεων στη νουβέλα
ΠΟΛΥΔΑΜΑΣ Ο ΣΚΟΤΟΥΣΣΑΙΟΣ
Λέει κάπου ο Φρόιντ: «Για να καταλάβεις τον χαρακτήρα κάποιου, ζήτησέ του να περιγράψει τον αγαπημένο του φίλο, τον αγαπημένο του τόπο, τον αγαπημένο του δάσκαλο»...
Αν αρχή του σύμπαντος ήταν το «πρωταρχικό άτομο» που κάποτε εξερράγη και δημιουργήθηκαν οι γαλαξίες και οι αστέρες, τα πάντα είναι συνδεδεμένα, δεν υπάρχει κενό, κι είναι ψευδαίσθηση το ότι υπάρχουν χωριστά αντικείμενα...
Ὢ παῖδες ὅτι μέν ἐστέ πατέρων ἀγαθῶν τοῦτο μηνύει τό νῦν πρόν∙ ἡμῖν δἐἐξόν ζῆν καλῶς, καλῶς αἰρούμεθα μᾶλλον τελευτᾶν, πριν ἡμᾶς τε καί τούς ἔπειτα εἰς ὀνείδη καταστῆσαικαί πᾶν το πρόσθεν γένος αἰχχῦναι…
Ω παιδιά μου η παρούσα στιγμή δείχνει ότι σεις μεν κατάγεσθε από ένδοξους πατέρες και αν και είναι δυνατό να ζούμε ανάξια, προτιμάμε με σθένος να πεθαίνουμε ένδοξα πριν οδηγήσουμε και σας και τους μεταγενέστερους σε ντροπή και πριν ντροπιάσουμε άτιμα τους πατέρες μας και όλες τις προηγούμενες γενιές…
Πλάτωνος Μενέξενος, 246d
Δε χάνομαι στα Τάρταρα, μονάχα ξαποσταίνω...
Μέσα από μύθους και χρησμούς της αρχαιότητας η κόρη του μάντη Τροφώνιου, Έρκυνα, καταφέρνει να βαφτίσει την αρχέγονη υδάτινη θεότητα του ποταμιού με το όνομά της...
«Παρακολουθούσα συνεπαρμένος ως το τέλος: ύστερα έπεσα στα γόνατα – έκρυψα το πρόσωπό μου στις παλάμες μου: κοίταξα πάλι μακριά∙ κάτι επέπλεε προς την ακτή...
Με το Ευαγγέλιό του ο Τολστόι εκφράζει τη δική του θεώρηση για τον Χριστιανισμό, απαλλαγμένη από ό,τι πιστεύει ότι είναι μεταγενέστερες προσθήκες ενός ιερατείου που μικρή σχέση είχε με τη Διδασκαλία του Ιησού...
Μόλις που απαιτείται να υπομνήσουμε πως η θεματική μας δεν είναι ούτε νέα, ούτε παλαιά, αλλά πως διασημαίνει διάρκεια απ’ την ηώ των πρώτων πολιτισμών και πως διαμέσου της μυθολογίας, του μυθικού πνεύματος, της τέχνης, της λογοτεχνίας και της φιλοσοφικής εντρύφησης, απασχόλησε, απασχολεί και θα παροξύνει το διανθρώπινο προβληματισμό...