Ο αναγνώστης από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, διαπιστώνει ότι ο συγγραφέας δίνει, με μια ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση, τα αναμνηστικά του αποθέματα πάνω στις συνήθειες, τους καημούς και τις ιδιορρυθμίες των ανθρώπων του στενού περιβάλλοντος ενός όμορφου παραδοσιακού χωριού στον ευρύτερο χώρο του Δήμου της Ζαχάρως, του αγαπημένου του χωριού, που ακούει στο αρχαίο όνομα «ΜΑΚΙΣΤΟΣ»! Η περιγραφή του αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κυρίως, όταν η αφηγηματική του πορεία ξεπερνώντας τα όρια της Μακίστου, απλώνεται και στο ευρύτερο γεωγραφικό περιβάλλον του Δήμου Ζαχάρως και όχι μόνο...
«Λοιπόν, είναι ανάγκη να σου εκφρασθώ με υπαινιγμούς ώστε αν τύχη το γράμμα να παραπέσει, μέσα στα πλάτη της θάλασσας ή της ξηράς, όποιος το διαβάσει να μην το κατανοήσει...
Η βασίλισσα ήταν ευτυχισμένη και αγάπησε τόσο πολύ το μαρτιάτικο στριφτάρι, ώστε έδωσε εντολή να το φορέσουν όλοι στη χώρα, μικροί μεγάλοι, κάνοντας τις δικές τους ευχές...
Στο «Πολλή φασαρία για το τίποτα» ο Σαίξπηρ δραματοποιεί ένα πολύ αρεστό του θέμα, που δεν είναι άλλο από τον έρωτα, ο οποίος καταλήγει σε έναν θεμελιακό θεσμό του κοινωνικού οικοδομήματος όπως είναι ο γάμος...
Στο σταυροδρόμι της μοίρας κοντοστάθηκε η σκέψη σου, εκεί που μια ανώτερη δύναμη σε άφησε ανορμήνευτα να διαβάσεις τα ανεξήγητα σημάδια της, αυτά που στη συνέχεια έγιναν επιλογές σου και χάραξαν το προσωπικό σου στρατί...