Ελκυστής

Σύρος 1945...

Μια αθώα ψυχή –ένα κορίτσι– διηγείται την ιστορία της από τη στιγμή που σκότωσαν τον πατέρα της και την έβαλαν σε οίκο ανοχής σε ηλικία δώδεκα χρονών...

Η Άλκηστη ψάχνει απεγνωσμένα το δαχτυλίδι του πατέρα της...

Εκείνη η μποέμικη συνοικία στα βόρεια προάστια του Παρισιού… Εκεί όπου συνωστίζονται οι τουρίστες στα σκαλοπάτια της Ιερής Καρδιάς για να απολαύσουν τη μοναδική θέα… Εκεί όπου έζησαν και φιλοτέχνησαν Ντεγκά, Λοτρέκ, Πικάσο και Ρενουάρ… Εκεί όπου υπάρχει ένας τοίχος με γραμμένη τη λέξη «σ’ αγαπώ» σε όλες τις γλώσσες του κόσμου… Σ’ αυτόν τον μαγικό λόφο, που λέγεται Μονμάρτη, χτυπάει η καρδιά της Ινέζ Μπονέ, μιας νεαρής και φιλόδοξης κοπέλας...

Ατιμώρητα εγκλήματα: Το ραντεβού του πολεμιστή με τον θάνατο αφήνει ανεπούλωτες πληγές στο σώμα και την ψυχή του...

Ο δάσκαλος ο Κακομοίρης είναι ένας δάσκαλος με όνειρα πολλά… Η επιθυμία του είναι να μεταφέρει τις γνώσεις του στα παιδιά και έτσι με πολύ χαρά και ενθουσιασμό βρίσκεται σε ένα χωριό με λιγοστούς κατοίκους για να διδάξει στα λιγοστά παιδιά και να τους δώσει εφόδια για τη ζωή τους...

Μια σπίθα ήταν αρκετή για να ανάψει τη φλόγα του πάθους τους… Η Ιόλη δεν περίμενε πως ο γοητευτικός άντρας που θα συναντούσε εκείνο το βράδυ θα άλλαζε για πάντα τη ζωή της...

«Αυτό που έκανες σήμερα, δε θα το ξεχάσω πότε, Ευρυδίκη...

Λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, η Bell Jefferson, μια ψυχρή σκύλα, όπως τη χαρακτηρίζουν οι συνάδελφοί της, κορυφαία όμως κατάσκοπος της CIA, στέλνεται στο Κίεβο υποδυόμενη τη γραμματέα του Αμερικανού πρέσβη για να αναλάβει φαινομενικά μια απλή αποστολή∙ εκτίμηση, παρακολούθηση και αναφορά όσων αφορούν τον πρόεδρο της χώρας...

Τα γράμματα –κεφαλαία ή μικρά– κρύβουν μέσα τους αρχιτεκτονική, μουσική και σημειολογία...

Οι αφηγήσεις βιωμάτων αποτελούν βασικό πρωτογενές υλικό για την καταγραφή της μικροϊστορίας από τον ερευνητή ιστορικό...

Σωκράτης, Μήδεια, Αντιγόνη, Κρέοντας, Ιησούς… λίγο πιο δίπλα, ίσως, Ευριπίδης, Σοφοκλής...

Στο παρόν βιβλίο συναντάμε είκοσι πέντε ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με τα χειρότερα σκοτάδια τους...

«Προσπαθώ να μην έχω μνήμες, κι έτσι η απώλεια να μη με κατατρέχει, μιας και δεν έχω τίποτα να χάσω», της είπε...

Στον Παρασπόρο και τις άλλες δεκαπέντε μικρές ιστορίες που συνθέτουν αυτή τη συλλογή διηγημάτων, οι πρωταγωνιστές του μύθου, ήρωες και αντιήρωες οι περισσότεροι από αυτούς, δρουν και αντιδρούν, εγκλωβισμένοι πάντα στο αιώνιο δίπολο μεταξύ χαράς και οδύνης, δίπολο του οποίου οι πόλοι εναλλάσσονται συνεχώς, κάποτε μάλιστα με ταχύτητες ασύλληπτες και τρόπους αναπάντεχους, κάτω από την παντοδυναμία του ανελέητου χρόνου, ο οποίος ορίζει την εφήμερη ύπαρξη όλων των ανθρώπων...