Επίκεντρο

Η στρα­τη­γι­κή της «δι­αρ­κούς εκλο­γι­κής εκ­στρα­τεί­ας» (permanent campaign) εμ­φα­νί­στη­κε για πρώ­τη φο­ρά στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες Αμε­ρι­κής (ΗΠΑ) στα τέ­λη του 1960 και αξι­ο­ποι­εί­ται έως σή­με­ρα...

Τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες, η προ­σπά­θεια να δι­α­μορ­φω­θεί μια σύγ­χρο­νη ολι­στι­κή θε­ω­ρία για την υγεία, στηριγμένη στην ενό­τη­τα σώ­μα­τος-ψυ­χής, έρ­χε­ται να κλο­νί­σει την κυ­ρί­αρ­χη ια­τρο­κε­ντρι­κή/μη­χα­νι­στι­κή αντίληψη για τον αν­θρώ­πι­νο ορ­γα­νι­σμό, προσ­δί­δο­ντας στην έν­νοια της υγεί­ας ένα ευρύ­τε­ρο και πιο ουσιαστικό πε­ρι­ε­χό­με­νο, που ανα­δει­κνύει τις σω­μα­τι­κές, ψυ­χι­κές και κοι­νω­νι­κές της δι­α­στά­σεις...

Το βιβλίο αυτό, είναι μια αφήγηση, μια καταγραφή των γεγονότων, όπως τα έζησε η Κατίνα Δημητρίου -κορίτσι τότε- και όπως τα περιγράφει σήμερα, εβδομήντα χρόνια μετά...

Τα ΛΟ­ΓΙΑ του Σπύ­ρου Κα­βου­νί­δη πε­ρι­γρά­φουν βι­ω­μέ­νες εμπει­ρί­ες του κυ­ρί­ως στην Αμε­ρι­κή του ροκ και της αμφισβήτησης των ’60 - ’70 και σχό­λια για τις από­πει­ρες ανα­τρο­πής των κα­τα­κτή­σε­ων εκεί­νης της επο­χής...

Η Δρ Πα­ρα­σκευή Κερ­τε­με­λί­δου, Επί­κου­ρη Κα­θη­γή­τρια του Δι­ε­θνούς Πα­νε­πι­στη­μίου της Ελ­λά­δος, κα­τα­φέρ­νει να μας εφο­δι­ά­σει με ένα εναλ­λα­κτι­κό πό­νη­μα στον χώ­ρο του βι­ο­μη­χα­νι­κού χρη­στι­κού αντι­κει­μέ­νου...

Σκο­πός της με­λέ­της μας είναι η ανά­δει­ξη του Μα­κε­δο­νι­κού Ζη­τή­μα­τος μέ­σα από μια άλ­λη εστί­α­ση: τη δρά­ση που επεν­δύ­θη­κε από τα έθνη-κρά­τη στο πε­δίο της εκ­παί­δευ­σης...

Ο ανά χεί­ρας τό­μος δι­ε­ρευ­νά τον τρό­πο με τον οποίο το Οικου­με­νι­κό Πα­τρι­αρ­χείο, το ηγε­τι­κό πνευ­μα­τι­κό κέντρο στην Ορ­θό­δο­ξη Εκ­κλη­σία με έδρα την Κων­στα­ντι­νού­πο­λη, αντι­με­τώ­πι­σε την πρό­κλη­ση των πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων από την επο­χή της Τουρ­κο­κρα­τί­ας μέ­χρι σή­με­ρα...

Πα­ρά τις τρα­γι­κές ιστο­ρι­κές εμπει­ρί­ες που βα­ρύ­νουν το Δυ­τι­κό πο­λι­τι­σμό –με απο­κο­ρύ­φω­μα τα εγκλή­μα­τα κατά της αν­θρω­πό­τη­τας που δι­έ­πρα­ξε ο να­ζι­σμός στο όνο­μα της κα­θα­ρό­τη­τας της φυ­λής–, η ρη­το­ρι­κή του μίσους και οι δο­λο­φο­νι­κές δρά­σεις ενά­ντια στον ομα­δο­ποι­η­μέ­νο Άλ­λο δεν έχουν εκλεί­ψει στις μέ­ρες μας...

Με­τα­ξύ ιστο­ρί­ας και λο­γο­τε­χνί­ας, ιδε­ο­λο­γί­ας και αισθη­τι­κής, πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και μυ­θο­πλα­σί­ας, μαρ­τυ­ρί­ας και απο­λό­γου για ατο­μι­κά και συλ­λο­γι­κά τραύ­μα­τα, το πα­ρόν βι­βλίο φι­λο­δο­ξεί να προ­σφέ­ρει μια νέα προ­σέγ­γι­ση στα πιο αμ­φι­λε­γό­με­να έρ­γα του Ρό­δη Ρού­φου, το Χρο­νι­κό μι­ας σταυ­ρο­φο­ρί­ας (1954-1958/1972) και τη Χάλ­κι­νη Επο­χή (1960), και μια συ­γκρο­τη­μέ­νη από­πει­ρα έντα­ξής τους στην επο­χή και στο ευρύ­τε­ρο κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κό, ιδε­ο­λο­γι­κό και πνευ­μα­τι­κό κλί­μα, όπου τα μυ­θι­στο­ρή­μα­τα αυτά δη­μι­ουρ­γή­θη­καν, αλ­λά και κρί­θη­καν...

Στο πα­ρόν βι­βλίο, επι­δι­ώ­κε­ται η ανά­δει­ξη της στε­νής σχέ­σης ανά­με­σα στο εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα και στην ιδε­ο­λο­γία του ελ­λη­νι­κού εθνι­κι­σμού, κα­τά την επι­δί­ω­ξη του τε­λευ­ταίου να επι­τύ­χει την πο­λυ­πό­θη­τη εθνι­κή ομοι­ο­γέ­νεια...

Η συ­ζή­τη­ση ήταν θυ­ελ­λώ­δης...

Δύο οικο­γέ­νει­ες θα­λασ­σο­δέρ­νο­νται μέ­σα στα αφρι­σμέ­να κύ­μα­τα της Ιστο­ρί­ας, από το 1880 έως το 1923...

Τα πιο πολ­λά κεί­με­να του βι­βλίου γρά­φτη­καν στη δι­άρ­κεια της δί­χρο­νης κα­ρα­ντί­νας ως αντι­κα­τα­θλι­πτι­κή ενα­σχό­λη­ση του νου και των χε­ρι­ών κα­τά της μά­στι­γας του κο­ρο­νο­ϊού...

Η δι­α­φή­μι­ση απο­τε­λεί για τις κοι­νω­νι­κές επι­στή­μες στην Ελ­λά­δα ένα υπο­τι­μη­μέ­νο αντι­κεί­με­νο έρευ­νας...

Πού πρέ­πει να ανα­ζη­τή­σου­με τις δι­α­νο­η­τι­κές και αξι­α­κές ρί­ζες του πο­λι­τι­κού εθνι­κο­λα­ϊ­κι­σμού που πε­ρι­ο­δι­κά επα­νέρ­χε­ται στην επι­και­ρό­τη­τα; Άρα­γε, υπάρ­χει μία αφε­τη­ρία, μία απαρ­χή την οποία μπο­ρού­με να θε­ω­ρή­σου­με ως το εναρ­κτή­ριο λά­κτι­σμα της κυ­ρι­αρ­χί­ας αυτού του φαι­νο­μέ­νου; Στον ανά χεί­ρας τό­μο, ο Αν­δρέ­ας Πανταζόπουλος «δεί­χνει» το πο­λι­τι­σμι­κό κί­νη­μα του δη­μο­τι­κι­σμού, αλ­λά και την λε­γό­με­νη «γε­νιά του ’30» ως βα­σι­κούς πο­λι­τι­σμι­κούς επε­ξερ­γα­στές και φο­ρείς ενός δι­α­νο­η­τι­κού και πο­λι­τι­σμι­κού εθνι­κο­λα­ϊ­κού πνεύ­μα­τος που επι­τρέ­πει στους πο­λι­τι­κούς δι­α­χει­ρι­στές του φαι­νο­μέ­νου να αρ­δεύ­ουν από αυτό και να νο­μι­μο­ποι­ού­νται μέ­σω αυτού...