Γεννημένη από ένα στοχασμό σχετικά με την τέχνη της ερμηνείας των κειμένων και την αλήθεια των ανθρωπιστικών επιστημών, η ερμηνευτική έγινε, χάρη στον Ντιλτάυ, τον Νίτσε και τον Χάιντεγγερ, μια καθολικής εμβέλειας φιλοσοφία της ερμηνείας...
«Η δύναμη της μουσικής έγκειται στην ικανότητά της να απευθύνεται σε όλες τις όψεις του ανθρώπινου όντος – στη ζωώδη, τη συναισθηματική, τη διανοητική και την πνευματική...
«Τρεις φορές ο στοχασμός του Ντελέζ στρέφεται ειδικά στις παραστατικές τέχνες: στην εισαγωγή στο Διαφορά και επανάληψη, σε ένα δοκίμιο που συνοδεύει ένα θεατρικό κείμενο του Ιταλού σκηνοθέτη Καρμέλο Μπένε («Un manifeste de moins», στο Superpositions), και σε ένα ακόμη που τίθεται ως επίμετρο σε μια σειρά σύντομων έργων του Σάμιουελ Μπέκετ (Ο εξαντλημένος)...
«Εδώ και περισσότερο από είκοσι χρόνια που γράφω θεατρικά έργα, μου φαίνεται πως πάντα το σκεφτόμουν αυτό λίγο ή πολύ, παρόλο που δεν το διατύπωνα πάντα με τόσο επιγραμματικό τρόπο (κάτι για το οποίο ζητώ συγγνώμη από εκείνους που με άκουσαν μερικές φορές να ρητορεύω επί μακρόν κατά το διάστημα αυτών των είκοσι-τριών χρόνων...