Η μελέτη ασχολείται με το εγχείρημα του μεγάλου ουμανιστή Leonardo Bruni να συγγράψει τον Πανηγυρικό της πόλης του, της Φλωρεντίας, μιμούμενος τον Παναθηναϊκό λόγο του κορυφαίου εκπροσώπου της δεύτερης σοφιστικής Πόπλιου Αίλιου Αριστείδη...
Ο κεντροελλαδικός χώρος έμελλε να αποτελέσει ένα ιδιότυπο ημιανεξάρτητο κρατικό μόρφωμα (Territorialstaat) κατά την τελευταία φάση της υστεροβυζαντινής περιόδου, από τις αρχές του 13ου έως το β'' μισό του 15ου αιώνα...
Το όνομα «Όμηρος» ταυτίζεται με το όνομα «Οδυσσεύς Λαερτιάδης» είναι δηλαδή κωδικοποιημένον ψευδώνυμον εκ των 72 γραμματικών του Ονομακρίτου [τρεις οι γραμματικοί ανά ραψωδίαν, ήτοι: 3x24=72]...
Ο Απολλώνειος Λόγος είνε αληθής λόγος, καθ'' ότι διαμπερές θα δείξω, ότι είνε ατρεκής λόγος, ήτοι ακριβής και θέσφατος, θεσπέσιος, δηλαδή ο ειρημένος υπό του θεού (θεόρρητος), όπως ακριβώς σημαίνει εις τα κείμενα - Λόγους του Τρισμεγίστου (Ερμού) Απόλλωνος...
Εν έργον του ιερέως του Απόλλωνος Πλουτάρχου, εκ των αποκαλυπτικών, το οποίον δεν έτυχε της καταλλήλου ερμηνείας και ερεύνης, συγκαλυπτόμενος και μη διδασκόμενον εις τα σχολεία και εις τα αντίστοιχα των Πανεπιστημίων· ο δε χαρακτήρ τούτου του έργου δεν είνε θρησκευτικός ή θεοκρατικός, αλλ'' είνε αμιγώς επιστημονικός πληροφοριακός...
Ο παρών τόμος φιλοδοξεί να αναδείξει τις πολυσχιδείς ερμηνευτικές δυνατότητες που αναδύονται από τη μελέτη των Βακχών του Ευριπίδη, προτείνοντας διακριτές θεωρητικές οδούς προσέγγισης αυτής της τραγωδίας, η οποία έχει προκαλέσει διαχρονικά ιδιαίτερα έντονες συζητήσεις και αμφιλογίες...
Ο συγγραφέας αναφέρεται στην ιστορία της κωμοπόλεως των Λεχαινών από αρχαιοτάτων χρόνων (οπότε είχε το όνομα Μυρτούντιον) και ιδίως μετά την φραγκοκρατία, την οικονομική ανάπτυξη της πόλεως και όλης της περιοχής, στον πολιτισμό που αναπτύχθηκε στα Λεχαινά και που εκπροσωπείται κυρίως από τον Ανδρέα Καρκαβίτσα και στην ιστορία παιδείας των Λεχαινών, ιδίως της μέσης εκπαίδευσης μέχρι το 1975...
Το παρόν έργο κωδικοποιεί μέσα σε έναν τόμο την πολύτιμη γραμματολογική έρευνα που έχει πραγματοποιηθεί, στα 120 και πλέον χρόνια της βυζαντινολογίας, από τους Κάρολο Κρουμπάχερ, Maria-Elisabetta Colonna και Guyla Moravcskik έως τους Hans-Georg Beck, Herbert Hunger, Νικόλαο Τωμαδάκη, Ιωάννη Καραγιαννόπουλο (Johannes Karayannopulos - Gunter Weiss), Armin Hohlweg, Alexander Kazhdan, Απόστολο Καρπόζηλο, Θεοχάρη Δετοράκη, κ...
Ο κάθε ένας από εμάς, μπορεί να γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ πολιτισμικού και φυσικού περιβάλλοντος, μέσα από την ανάσχεση της αλλοίωσης των τοπίων και την προστασία τους ως κοινού πολιτιστικού και περιβαλλοντικού πόρου, σώζοντας έτσι τόσο την συνολική κληρονομιά του τόπου όσο και την συλλογική και προσωπική του ιστορία...
Εκείνο που έχει ίσως σημασία να δούμε σήμερα στην αποτίμηση της συγκεκριμένης εργασίας του Timothy, είναι ο τρόπος με τον οποίο η πραγμάτευση φιλοσοφικών και θεολογικών εννοιών και ιδεών μπορεί να αναδείξει ευρύτερα ζητήματα που σχετίζονται με τη θεώρηση των ιστορικών, κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών...
Ο Άχμαντ ιμπν Φαντλάν (Ahmad ibn Fadlan ibn al-Abbas ibn Rashid ibn Hammad), ειδικός στην ισλαμική νομολογία, συνόδεψε το 921 τη διπλωματική αποστολή του Αββασίδη χαλίφη αλ-Μουκτάντιρ μπιλλάχ στους Βούλγαρους του Βόλγα, κάνοντας εκτενείς αναφορές στις εθνότητες που συνάντησε, στις συνήθειές τους, στα μέρη από όπου πέρασε, στις κλιματικές συνθήκες της εποχής στην κεντρική και στη βόρεια Ασία...