Σε αυτό το βιβλίο η συγγραφέας παραθέτει βίους επιφανών και μη συνθετριών ανά τους αιώνες, δίνοντάς μας πληροφορίες για το έργο τους, την εποχή όπου έζησαν καθώς και για τα εμπόδια που συνάντησαν λόγω φύλου και κοινωνικών στερεοτύπων...
Ένας νεαρός άντρας προορισμένος για έναν συγκεκριμένο σκοπό αφότου ήρθε στη ζωή, ταξιδεύει στον χρόνο, στον φανταστικό εκείνο κόσμο που ήδη «γνώριζε» από το αγαπημένο του παιδικό βιβλίο, και ρίχνεται στην αιώνια μάχη του Καλού με το Κακό...
Στην Αθήνα της βαθιάς κρίσης, η Λούσυ, μια σύχρονη ανεξάρτητη γυναίκα, συντροφιά με τη μικρή Λούσυ, το χρυσόψαρο στη γυάλα, αφηγείται τις ιστορίες της: ιστορίες για τον μικρό, καθημερινό πόνο που ζει καθένας μας, και τον μεγάλο πόνο, τον πόνο για την Ελλάδα, που «γιάτρεψε» όλους τους μικρούς...
Μέσω της ιστορικής προσέγγισης του βίου της Αγίας Θεοδώρας, η οποία συνδέεται στενά με την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, τον διαμελισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και την αίγλη του Δεσποτάτου της Ηπείρου κατά την ηγεμονία του Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα, η συγγραφέας αναβιώνει τη βυζαντινή ταυτότητα της Θεσσαλονίκης, της Άρτας και της καστροπολιτείας των Σερβίων...
Πρόκειται για διηγήματα που τα χαρακτηρίζει το πολύμορφο περιεχόμενο και η ποικιλία θεμάτων τους αλλά και το ότι προκαλούν στον αναγνώστη πληθώρα συναισθημάτων...
Πρόκειται για ένα δοκίμιο Κοινωνιολογίας για την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων, οι οποίες προσεγγίζονται τόσο από την κοινωνική όσο και από την τοξική τους διάσταση – το επώδυνο πρόσωπό τους...
Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια πυκνότητα χρόνου που διαρκεί δεκαοκτώ ώρες και εξιστορεί τις προσπάθειες του Κίμωνα να οδηγήσει την εταιρεία του στην κορυφή της οικονομικής δύναμης...
«[…] Η συγκυρία, ο χρόνος, ο χώρος και η διάθεση μέσα στην οποία η βωμολοχία και το χιούμορ αναπτύσσονται, έχουν άρρηκτη σχέση και δυναμική!
»[…] Η βωμολοχία σε αυτήν τη λαογραφική της μορφή είναι η πατίνα που αν αφαιρεθεί ή παραφραστεί απειλεί τελικά το ειδικό βάρος της παράδοσης αιώνων...
Πρόκειται για την τρίτη στη σειρά εκδοτική του προσπάθεια, «γενεσιουργό υλικό» της οποίας, όπως και ο ίδιος επισημαίνει, είναι κάποια «φιλοσοφικά και υπαρξιακά ερωτήματά» του που μετουσιώθηκαν σε λέξεις...