Το παρόν εγχειρίδιο προβαίνει σε μια εμπεριστατωμένη και κριτική σύνοψη της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ και των κύριων εξωτερικών της σχέσεων, εντρυφώντας σε τομείς όπως το εμπόριο, η ανάπτυξη, το περιβάλλον και η ενέργεια...
Τις τελευταίες δεκαετίες η έρευνα στον χώρο της ειδικής αγωγής σημειώνει αλματώδη ανάπτυξη, ιδιαίτερα όσον αφορά την ανάδειξη κατάλληλων διδακτικών πρακτικών...
«Η ενίσχυση της οικονομικής και χρηματοοικονομικής γνώσης των πολιτών είναι ιδιαίτερης σπουδαιότητας για τις σύγχρονες κοινωνίες, και έχει καταστεί ουσιαστική και μακροπρόθεσμη προτεραιότητα πολιτικής για πολλά κράτη, με τις Κεντρικές Τράπεζες και άλλες εποπτικές αρχές να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο προς την κατεύθυνση αυτή...
Με την παρούσα εργασία του ο Νίκος Παναγιωτόπουλος μας προτείνει να (ανα)στοχαστούμε τις σύνθετες σχέσεις μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης και ατομικής και κοινωνικής ευδαιμονίας...
Το παιδί είναι ένα ολοκληρωμένο άτομο που οφείλουμε να συντροφεύσουμε στο ταξίδι της αυτονομίας του και να σεβαστούμε την επιθυμία του να μάθει να κάνει πράγματα μόνο του...
Για να αλλάξετε τη ζωή σας προς το καλύτερο, χρειάζεστε την κατάλληλη νοοτροπία!
Απελευθερώστε το δυναμικό σας και ανακαλύψτε τη βαθιά επίδραση που έχουν οι σκέψεις σας στη διαμόρφωση της πραγματικότητας...
Τι θεραπεύει η ιστορία ως επιστήµη και ποια είναι η χρησιµότητά της; Είναι ένα αποθετήριο επεξεργασµένων διδαγµάτων και δοκιµασµένων πρακτικών ή µήπως ένα σύνολο αφηγήσεων που στοχεύουν στην αναπαραγωγή της κοινωνικής ουτοπίας ή της συλλογικής παραµυθίας σε καιρούς κρίσης; Και πώς εργάζονται οι ιστορικοί; Σήµερα που το παρόν απολαµβάνει τη δύναµή του να λογοκρίνει µε βάση τις δικές του αρχές και αντιλήψεις το παρελθόν διαγράφοντας όποια κοµµάτια του δεν εγκρίνει µε απώτερη επιδίωξη να µη γίνεται γνωστό ότι κάποτε υπήρξαν, αξίζει να αναλογιστούµε: Είναι θεµιτό να δηµιουργούµε ένα «νέο» παρελθόν από τη σκοπιά του δικού µας παρόντος και κατ’ επέκταση να πλάθουµε την ταυτότητα του σηµερινού κόσµου µας µε τον τρόπο που µας ικανοποιεί; Σε ποιο βαθµό µπορούµε να ορίζουµε ως αληθινές εκείνες τις εικόνες του παρελθόντος οι οποίες προσαρµόζονται στους δικούς µας τρόπους σκέψης και ταιριάζουν µε την ιστορία που «(δεν) ζήσαµε»; Ή µήπως πρέπει να φοβόµαστε την ιστορία που µας επιβάλλουν οι «νικητές» περισσότερο από εκείνη που µας «προδίδει» ή µας περιφρονεί;
Πρόκειται για µερικά από τα καίρια ζητήµατα που επιχειρεί να αναλύσει αυτό το βιβλίο, ταξιδεύοντας την αναγνώστρια και τον αναγνώστη στις εξελικτικές διαδροµές της ιστορικής σκέψης και της ιστοριογραφικής παραγωγής...