Σοκόλη

Παρακολουθώντας τη διαδρομή του ελληνικού έργου στην ελληνική σκηνή εντοπίζονται οι διαφορετικές του γενεαλογίες και εξετάζονται οι ιδιαίτερες ιστορικές, πολιτιστικές, και θεατρικές συνθήκες μέσα στις οποίες αναπτύσσεται και διαμορφώνεται ως ξεχωριστό είδος...

Η Νεφέλη είναι στεναχωρημένη...

Καλοκαίρι του 1828...

Μία σπουδὴ στὰ ἀναγνωστικὰ ἤθη μιᾶς παλαιότερης ἐποχῆς· ἕνα ἄρθρο γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸν θάνατο τοῦ Ναπολέοντος Λαπαθιώτη· ἕνα μνημόσυνο σὲ μαῦρο μεῖζον γιὰ τὸν Καρυωτάκη· ἕνα δοκίμιο γιὰ τὸν Γιῶργο Κοτζιούλα· ἕνα λανθάνον κείμενο τοῦ Τέλλου Ἄγρα· ὁ τελευταῖος ἔρωτας τῆς Μαρίας Πολυδούρη· ὁ ποιητὴς μὲ τὴ θλιμμένη φάτσα· ἕνας λυρικὸς τῆς πρώτης μεταπαλαμικῆς γενιᾶς· ἡ περιπέτεια ἑνὸς βιβλίου· μία ἀποτυχημένη ἀπόπειρα νὰ γραφτεῖ μιὰ εἰσήγηση γιὰ τὴ Συντεχνία τοῦ Νάσου Βαγενᾶ· μία «ταξιδιωτικὴ ἐντύπωση» ἀπὸ κάποια ἀγαπημένη πόλη τῆς Ἰταλίας...

Καλοκαίρι του 1828...

Η Κώμη είναι μια εξορία ουτοπική και πολύ αληθινή...

Άνθρωποι που λένε παραμύθια ή βγάζουν βόλτα τον σκύλο...

Η κρίση του AIDS τη δεκαετία του 1980 διέκοψε αιφνίδια την ιστορική ουτοπία και τις γιορτές της σεξουαλικής απελευθέρωσης, και εγκατέστησε έναν φαινομενικά μόνιμο ορίζοντα μελαγχολίας και θρήνου που άρθηκε, σχεδόν οριστικά, με τις φαρμακευτικές εξελίξεις στα μέσα της δεκαετίας του 1990, αποτρέποντας συχνά την πολιτισμική ταύτιση με αυτούς που χάθηκαν...

Αυτό το βιβλίο γράφτηκε σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου...

Όλοι ζουν αρμονικά μέσα στη σχολική κασετίνα, μέχρι που κάτι αλλάζει...

Η αδιέξοδη ερωτική ιστορία μιας κοπέλας του καμπαρέ κι ενός νέγρου ναυτικού μπλεγμένου με τον υπόκοσμο, και η απόπειρά τους να αποδράσουν από τον κόσμο στον οποίο ανήκουν...

Σε μια εποχή που αλλάζει… Σε μια εποχή που η ζωή των ανθρώπων έχει ήδη εξαθλιωθεί… Εμφανίζεται μια γυναίκα… Η Σφίγγα...

Τέσσερα πρόσωπα, τέσσερις μονόλογοι, δύο θεατρικά έργα...

Η ποιητική συλλογή "Τόσο ήθελε το στήθος" μιλάει την ανθρώπινη περιπέτεια, επικαλούμενη τη δυναμική της σωματικότητας του Λόγου...

Όταν το ποίημα αγγίζεται με την εικόνα, όταν η φωτογραφία κινείται πάνω στις λέξεις, όταν εσύ κι εγώ συμβαίνουμε...